624 
waren echter zeer gering, aangezien het aschgelialte van de vezelstof 
na kleuring niet meer dan 8 milligram bedroeg. 
De bovenbedoelde correctie bestond nu daarin, dat iji de standaard- 
oplossing een hoeveelheid zont werd gedaan gelijk aan die van 
het uitgeputte vlot. Daarmede was de fout wel niet geheel uitge- 
schakeld, omdat ewgelijke vloeistotlagen met elkander moeten ver- 
geleken worden ; aangezieji echter de kleursintensiteit van de zeer 
verdunde zoutoplossing zeer gering is vei'geleken bij die van het 
benzopurpurine, kon deze fout wei vei-waarloosd worden. 
De oplossingen van het ferrosulfaat, moesten voor elke bepaling 
versch bereid worden, omdat er na eenigen tijd tengevolge van 
oxydatie uitvlokking van basisch ferrisulfaat plaats vojid. Daar dit 
toch niet geheel te voorkomen was, geven wij de cijfers voor dit 
zout met eenig voorbehoud. 
Van de overige zouten werden standaardoplossingen gemaakt 
l:)evattende b,,„ millimol per ccm. waarvan respectievelijk 5, 10, 15, 
20 en 40 cc. genomen werden. Overigens werd zooals onder B 
pag. 618 beschreven is gewerkt met uitzondering, dat een tempe- 
ratuur van 70° werd gekozen. 
Vooreerst zien wij, dat het zink en ook het cadmium zich bij 
deze metalen eeuigermate aansluit. Opvallend is het steile verloop 
van de zinklijri, iets dat wij bij het zinkchloride in de geconcen- 
treerde benzopurpurine-oplossing ook reeds gevonden hadden. Wij 
kunnen vooralsnog niet beslissen of dit op toevallige afwijkingen 
berust, of dat de hoogere temperatuui' er de schuld van draagt. 
Wat de metalen van de ijzergroep zelve betreft, zien wij, dat de 
praecipiteerende werking toeneemt met het rang-getal der elementen. 
Hier valt het mangaan builen, maar de verschillen tusschen mangaan 
en ijzer zijn zeer gering. Wij hebben de onderzoekingen ook met 
de chloriden van mangaan, cobalt en nikkel uitgevoerd en daarbij 
dezelfde volgorde: Mn Co Ni gevonden met bijna dezelfde 
getallen. 
Dit resultaat is derhalve in overeenstemming met hetgeen wij bij 
de volgorde zink, cadmium, kwikzilver hebben gevonden, dat 
het praecipitatie-vermogen niet direct samenhangt met het atoom- 
gewicht der elementen, maar met een bijzondere chemische eigenschap 
bijv. de electro-affiniteit, maar ook niet uitsluitend daarmede, omdat 
anders de werking van het zink en het magnesium niet goed te 
begrijpen zouden zijn (zie overigens fig. 2). 
E. Bij onze vooi'loopige proeven hadden wij waargenomen, dat 
het lithinmsulfaat een geringere werking uitoefende dan het natrium- 
