Scheikunde. — De Heer J. Böesekkn doet, mede namens Mej. W. 
M. Deerns, eene mededeeling over: „De invloed van de 
electrische geleidbaarheid van galnotenlooistof en boorzuur op 
elkander in verband met de samenstelling der looistoffen.” 
Door de onderzoekingen van Emil Fischer *) en van anderen over 
de polydepsiden, is het nu wel zeer waarschijnlijk, dat de galnoten- 
looistof in hoofdzaak bestaat uit een mengsel van de pentadigal- 
loylaethers der a- en /?-glucose, waarbij de beide galloylgroepen 
zoodanig aan elkander gekoppeld zijn, dat de carboxylgroep van het 
eene looizuurinolekuul met een der metastandige OH-groepen van 
de andere looizuurrest veresterd is, aldus: 
HO 
COO 
Is deze opvatting juist, dan zal de invloed van de geleidbaarheid 
dezer stof op dien van het boorzuur zeer aanzienlijk moeten zijn 
n.1. ongeveer overeen moeten komen met dien van vijf mol. pyrogallol 
-)- vijf mol. pyrocatechine per molekuul van de looistof. 
Hierbij moeten echter twee omstandigheden worden overwogen. 
Ten eerste heeft een looistofoplossing tengevolge van het hooge 
molekulair-gewicht (± 1700) het karakter van een colloïdale op- 
lossing en is het a priori niet zeker, dat deze zich als een gewone 
oplossing zal gedragen. 
Een kwalitatieve proef maakte echter uit, dal de geleidbaarheids- 
verliooging zeer groot was, zoodat zich de looUtof oplossing tegenover 
dat verschijnsel volkomen normaal gedroeg. 
In de tweede plaats mag de looistof niet, zooals wij boven gedaan 
hebben, met een combinatie van het pyrogallol en van het pyrocatechine 
worden vergeleken, maar met eene van de esters van het galluszuui- 
en van het protocatechuzuur. 
Wij hebben daarom eerst den invloed gemeten, die de geleid- 
baarheid van de galhiszure methylester op die van boorzuur 
uitoefent. 
b Berichte 45, 915 (1912). 
41 * 
