63G 
Bij de practiscli voorkomende heterogene evenwichten treedt nu 
ook dikwijls het overgangsgeval op, dat tig. 4a in fig. ba doet 
overgaan. (Een voorbeeld hiervan wordt in § 6 besproken). Ligt 
het punt S n.1. op het verlengde der lijn AB, dan vallen de noden- 
lijnen Hg en Hf samen {Ug is de nodenlijn, getrokken van een fluïde 
naar de vaste phase, nf naar de andere fluïde phase). De stelling 
van § 2a eischt dan, dat ook bg en bf samenvallen, m. a. w., dat 
de beide binodalen aan elkaar raken. 
Wanneer een vaste i)kase ligt op een nodenlijn der Jiuïden, raken 
de binodalen fiuïde-fiuïde en fiuide-vast elkaar in de noden. 
Op volkomen analoge wijze volgt tevens : 
Raakt de nodenlijn vast-fiuïde aan de binodale lijn fluïde- fluïde, 
dan raakt de binodale vast-fluide aan de nodenlijn van de flaide phasen. 
Alle gevallen, die zich bij een stabiele plooi kunnen voordoen, 
zijn hiermede besproken. Herhaaldelijk komt het echter voor, dat 
een deel der plooi labiele toestanden aangeeft; in de punten van 
de binodalen, welke biimeti de spinodale lijn zijn gelegen, is immers 
het oppervlak convex-concaaf en de punten zelf zijn dus hyper- 
bolische. Wij kunnen nu analoog met figg. 4a en ba weder twee 
figuren construeeren, welke gelden, wanneer één der binodalen uit 
hyperbolische punten bestaat. (Het geval, dat beide binodalen uit 
hyperbolische punten bestaan, wordt achterwege gelaten; de bespre- 
king is uit den aard der zaak even eenvoudig). In deze gevallen 
treden de figg. 6 en 7 op. In beide is het punt A als hyperbolisch. 
V 
Fig. 6. 
Fig. 7. 
het punt B als elliptisch punt aangegeven. De bijbehoorende P-x- 
figuren zijn gemakkelijk te construeeren; ze zijn daarom weggelaten ; 
bovendien zijn de coëxistenties niet realiseerbaar en hebben dus 
geen practiscli belang. 
