637 
5 . VierpliasenevemricJi tev . 
Wanneer op liet tp-vlak bij een driepliasenevenwiclit \an tlnïcle 
pliasen gelijktijdig coëxistentie met vast optreedt, bedraagt liel aantal 
nodenlijnen en binodalen, dat door de noden gaat, drie. Wanneer 
we aannemen, dat de driepliasencoëxistentie plaats heeft op het 
stabiele deel van het ifvvlak, dan worden de drie aan dit evenwicht 
deelnemende fluïde phasen aangegeven door elliptische punten ; de 
relatieve ligging van de drie paren toegevoegde middellijnen wordt 
weder door de regels van § 2a bepaald in dien zin, dat voor elke 
combinatie 2 aan 2 van de 3 paren toegevoegde middellijnen die 
stellingen doorgaan. 
6 . Toepassingen. 
In een onlangs in deze Verslagen opgenomen verhandeling over 
de phenyl- en toljlcarbaminezuren werd er op gewezen, dat de ver- 
schillende P-7-figuren, welke bij deze homologe verbi?idingen 
optreden, uit elkaar kunnen worden afgeleid door het quadrupelpunt 
langs de driephasenlijn te laten verschuiven '). Bereikt het 
quadrupelpunt het kritisch eindpunt, dan is liet juist nog bestendig; 
dit is het overgangsgeval, dat dit type van binaire stelsels met het 
type zwavelwaterstof-ammoniak, waar de coëxistentie L^L.^G niet 
meer stabiel optreedt, verbindt. 
Een dergelijke overgang treedt ook op bij binaire stelsels zonder 
verbinding, een feit, waarop Büchner ’) reeds in zijn dissertatie 
opmerkzaam maakte. We krijgen dan een overgang van een systeem 
met een quadrupelpunt op het type diphenylamine-koolzuur. De 
overgang zelf is door Büchner niet nagegaan ; daar het echter mogelijk 
is, dat men door geschikte keuze \an de componenten dicht tot dit 
overgangsgeval kan naderen — in de geciteerde verhandeling 
vestigde ik de aandacht op het systeem as-o-xylidine-koolzuur — 
heeft de studie van dit overgangsgeval waarschijnlijk niet alleen 
theoretisch belang. 
Met behulp van de in — 5 genoemde regels kan deze overgang 
nu eenvoudig worden nagegaan; het is trouwens de studie van dezen 
overgang geweest, die mij naar de in het vorige genoemde regel- 
matigheden heeft doen zoeken. 
Een volledige bespreking van deze transformatie is met behulp 
1) Deze Verslagen. 27, 297. (1918). 
*) Büchner. Dissertatie Amsterdam 1905. 
