Ö88 
van bovenstaande regels alleen niet mogelijk. De laatste geven 
iinmei-s alleen den loop van binodalen en nodenlijnen in de buurt 
van de noden aan. 'Toch is dit reeds voldoende om een inzicht te 
krijgen in de verschijnselen, welke bij dit overgangsgeval zullen 
optreden. 
Ik wil mij daartoe voorstellen, dat het ifj-vlak geconstrueerd is 
voor de temperatuur van het kritisch eindpunt (Lj = (?). We kunnen 
dan een ligging verwachten, die door tig. 8a of 86 wordt aange- 
geven. Het plooipnnt P, stelt voor het identisch worden van Pi en 
/vj, P, dat van en G-, de plooi van P, is in dit laatste punt 
binnen de lengteplooi verdwenen; ze is ter wille van de duidelijkheid 
der figuren weggelaten. De vloeistof, die met de fluïde phase Pj 
coëxisteert is door A aangegeven. De nodenlijnen BC in de plooi 
Pj/^d vertoonen een ligging, overeenkomende met fig. 5a; de 
nodenlijnen DE met fig. 4a. Hieruit volgt, dat tusschen BC en DE 
een nodenlijn getrokken kan worden, waarvan het verlengde door 
S gaat [FG in de figg. 8a en h). In de punten F en G raakt dus 
een eventueel optredende binodale voor met vast coëxisteerende 
tluïde phasen aan de binodale fluïde-fluïde. (Zie §4). In fig. 8a ligt 
de nodenlijn FG beneden P^A, in fig. 86 daar boven. 
Gaat men nu na hoe de loop is van de binodale vast-fluïde, dan 
kunnen alle mogelijke liggingen gemakkelijk woiden overzien door 
een raakvlak voor steeds afnemende waarden van over het 
oppervlak te laten rollen. Kiest men de ifvwaarde van S hoog, dan 
zal de raakkromme alleen de plooi rechts van DE snijden ; bij 
lagei-e waarde van zal een kromme optreden, die tevens door 
Pj gaat; vervolgens zal de kromme de plooi zoowel in de buurt 
van P, als in de buurt van DE snijden. Een dergelijke ligging 
wordt door de met kruisjes aangegeven kromme voorgesteld. Laat 
men tp., verder verschuiven, dan krijgen we een kromme, die door 
