654 
draad verdampen. Als geschikte silicaten hebben wij bij onze proeven 
verschillende glassoorten, asbest, veldspaath, enz. leeren kennen. 
Maar behalve silicaten v(?l<loe7i aan dezm eisch ook ahiminateyi, zoo&\?, 
magnesium aluminaat, voorts ook Ca^ {PO^)^ (mits niet gehydroly- 
seerd) en andere soortgelijke verbindingen. 
Onze eerste pi-oeven met magnesium-alnminaat geschiedden met 
natuurlijk spinel, dat wij van een zeer bekende firma betrokken 
hadden. Daarmede werd het bovenstaande bevestigd gevonden. De 
analyse echter leerde dat de samenstelling was : 
SiO, 39,3 7„, AIO, 22,5 “/o, Fe,0, 6,3 CaO 34,3 MgO 0,2. 
Dus allerminst spinel. Toch was deze proef leerzaam. Want ze 
loonde, dat voor hel bereiken van het effect, de aanwezigheid van 
alkali-oxyden niet absoluut noodig is. We komen hierop terug. 
Het natuurlijk spinel, dat te onzer beschikking stond, bleek, zooals 
we zagen, geen spinel te zijn. We hebben daarom kunstmatig, door 
verhitting van Mg O en AI^O, 0|) 1800°, een voor ons bruikbaar 
product gemaakt, dat inderdaad een gunstige werking in den boven 
aangegeven zin uitoefent. Ook andere sloffen hebben wij in dit 
opzicht geprobeerd. Men begrijpt, dat, wanneer de temperatuur maar 
hoog genoeg opgedreven wordt en het laagje der op het gloeilichaam 
gebrachte stof maar dun genoeg is, alles, wat aan vreemde stof op 
den draad aanwezig is, in dampvorm overgebracht kan worden. 
Onder die omstandigheden zal dan ook het CVt O uil het glas — indien 
men een dergelijk silicaat gebruikt — naar den wand gesublimeerd 
worden. En dan is het natuurlijk wel waarschijnlijk, dat ook waf 
vrij 6'u-metaal ontstaat, dat niet minder werkzaam zal zijn dan het 
alkali-metaal. 
Ten slotte vraagt men zich af, of er nog niet veel meei- stoffen 
zijn, welke de ,,phosphorus-vervangende werking” bezitten. In ver- 
band hiermede werden lampen gemaakt, waarbij het gloeilichaam 
met verschillende oxyden bes|)Oten was. We bepi'oefden Z)d\, ThO,, 
Ti(>„ CaO, NaOk 
Hij alle trad bij het eerste branden een zeer sterke glimontlading 
op in de lam[)en. Slechts het aSVVJj maakte een uitzondering. Ofschoon 
de werking minder was dan bij glaspoeder, gaf het silicurn-dioxyde 
bevredigende resultaten. 
Dit doel het vermoeden aan de hand, dat ook het SiO, een 
weinig ontleed wordt, waarbij silicium vrijkomt, dat in zijn werking 
phospliorns vei'vangen kan. Later kan het SiO, op den wand 
natuurlijk weer het ,, afzwarten” daarvan (vergel. § 3) tegengaan. 
Wat er in de ,, gespoten lamp” echter aan SiO, is ontleed, is zeer 
gering ten opzichte \an de hoofdmassa van deze stof, welke onont- 
