goiulsol (leze eigeiiöelia|) hij één-, iwee- en (iriewaardig amn'ganiscli 
kation, lerwijl eerst hij het vierwaardige 'rii "'i(^n dalende grenswaar- 
den bi] solverdiinning opireden. 
Een hes|)reking van dit verschil in gedrag tnsschen Au- en ASjSj- 
sol \’indl men in de volgende verhandeling' \an een van ons heiden. 
De uitkomsten zijn in oxereenstemming met het onderzoek van 
ZsYGMONDi ^), die vond, dat de uit vlokkingslijd \'an het gondsol (ioer 
verdunning toenam voor de electroljten SrCl, en NaCl Als de nit- 
vlokkingstijd toeneemt zal men meer eleclrnlvl noodig hehhen om 
gelijk iiitvlokkingsversehijnsel in eenzelhlen tijd Ie voorschijn Ie roepen. 
Was het <>nderzoek ook nitgehreid lot Th"", dan zon ZsY(iMONi)i vei'- 
moedelijk het omgekeerde gedrag geconstateerd hehhen. 
3. Ten aanzien van hel verschijnsel dei' onregelmatige reeksen 
doet zich hier iels eigenaardigs voor. 'regengesteid aan onze ver- 
wachting mocht het ons niet gelnkken met Al, zoo min met hel 
sulfaat als met hel chloride, een tweede niel-nitvhhklcingszone te 
bereiken t)ij het onverdunde sol. V'anaf de concentratie der eerste 
grenswaarde waren en hieven de solen hlanvv. 1 )aar het in ’l algemeen 
zeer goed mogelijk is met x'^fion ladingsomkeering te hewei'ken, moet 
de oorzaak van ons i’esnitaal daarin gezocht worden, dal de positieve 
lading niet voldoende hoog opgevoei'd kan worden en daai-door 
heneden de kritische |)otenliaal ([lositief!) hlijfl. In nevenstaande 
[ignnr is die vei'honding gra- 
phisch lol uitdrukking ge- 
hrachl . 
Nn moet men echter op 
grond der hoven geresumeerde 
theorie verwachten, dat pep- 
tisalie van hel gond tot een 
positief geladen sol hij een 
geringere potentiaal- waarde 
lot stand zal kmiiien worden 
gehrachl, indien door vei'- 
dnnning de hotsingskans der 
deeltjes is verkleind. Deze 
overweging verklaart het her- 
haaldelijk geconstateerde feil, 
dat hij hel meest verdunde sol 
(1:4) inderdaad telkens een 
aanwijzing voor een oni-egel- 
b R. ZsYGMONDi, Zeitsclir. f. physik. Chem. 92, 600 (1918). 
