668 
niatige reeks optrad. In de reeks buisjes, die bij de andere solcon- 
centraties steeds alle blauw waren, trad hier altijd één paars buisje 
op; bij sol III bijv. bevatte dit buisje 0.078 niMol Al K (SOJ, per 
Liter. De eerste uitvlokkingszóne strekt zich daar dus uit over een 
concentratieveld van ca 24 Mol. De tweede niet-uitvlokkingszone 
is te klein voor meting. 
In het geval der uiterste verdunning is de configuratie der tiguui- 
dus zoo, dat de lijn der positieve kritische potentiaal nog juist de 
lijn der grensvlakpotentiaal snijdt. 
4. Het onderzoek betreffende het mechanisme der uitvlokking 
wordt aan andere solen voortgezet. Voorloopige proeven doen ver- 
moeden dat het seleen-sol bizondere geschiktheid vertoont voor dit 
soort onderzoekingen en voor nadere ultramicroscopische bestudeering 
van deze verschijnselen. Wij hopen daarop terug te komen. ’) 
l'tve.cht. November 1918. van ’t Wofv- Laboratorium. 
’l Noot bijj de correctie. Zie onze inmiddels verschenen mededeeling Chem. 
Weekl. 16, 220, (1919). 
