672 
ZsYGMONDi en zijn leerlingen’), vanaf zekere concenlralie uiterst snel 
toe utn dan op een nagenoeg constante waarde te blijven. 
In tig. 2 hebben wij de Ks-figunr voor het goud geteekend, ver-: 
gelijkl)aar met het overeenkomstige stuk : uit 
tig. 1. Het is een lijn van dezelfde orde, maar 
met andere parameters, dan die voor een sidfide- 
sol ; zij brengt zoowel tot uitdrukking, dat er 
een \'rij plotselinge sprong is tnsschen het niet- 
I nitvlokkings- en het nitvlokkingsgebied, alsook 
L j dat de nitvlokkingssnelheid (en dus de kleef- 
kans) bijna niet verandert als de kritische 
l)Olentiaal eenmaal bereikt is. 
Fig. 2. ' 
4. De geleekende figuren voor sulfide- en goudsol zijn in staat 
ons te verklaren de verschillen, die aan den dag getreden zijn bij 
de onderzoekingen over het verband tnsschen grenswaarde en sol- 
concentratie, zooals ik die Ie zamen met de heeren Jac. van dhr Spek ■•') 
en A. E. van Arkei. ’) heb verricht, resp. aan een arseentrisnlfide- 
en aan een gondsol. 
V^olgens de theorie, door ons opgesteld om de verschijnsels te 
verklaren ’), wordt de viaag, of de grenswaarde bij verdunning van 
het sol toe- of afneemt beheerscht door de totaalconceniratie van 
hel nitvlokkende ion en door den invloed, dien de electrolyteoncen- 
tratie op de conlact[)otentiaal en daardoor op de kleefkans heeft. 
Ten aanzien van deze laatste nu bestaat er een groot onderscheid 
tnsschen de beide solen, zulks is af te lezen uit de figuren, die wij 
zooeven opgesteld hebben op grond van de uitvlokkingsverschijnselen, 
zooals men die telkens bij één sol waarneemt. Bij het As,S, sol 
wordt een verhoogde kleefkans gemakkelijk verkregen door een 
verhoogde electroljtconcenti-alie ; want deze laatste wijzigt regelmatig 
de contacipotoitiaal, en de kleefkans volgt vrij regelmatig de 
contactpotentiaal. Zulke legelinatige verhoudingen waren de voor- 
onderstellingen der theorie, opgesteld naar aanleiding van de proeven; 
met dit sol. 
Maar bij het goud is het anders. De samen hang tnsschen electroIjT- 
b Zie spec. Zeitschr. f. physik. Ghem. 92, 600 (1918), in het bizonder de figuur 4 
op p. 613, die zijn uitkomsten met die van Galecki [Z. f. anorg. Chem. 74,201 
(1912)] vereenigt. 
2) Deze Verslagen 23, 1104 (1915) : Koll. Zeitschr. (verschijnt eerstdaags) ; Diss. Jao. 
VAN DER Spek, Utrecht 1918. 
*) Zie de voorafgaande mededeeling. 
b Kruyt en van der Spek, l.c. 
