G84 
Inderdaad leerden de proefnemingen nn, dal de oplosbaarheid van 
den inaclie\’en vorm beneden J4° C. kleiner is dan die der optische 
antipoden, terwijl boven 14° C. het tegenovergestelde geval zich voor- 
deed. Zoo bleken iOO gram water bijv. bij 0° C. 34,50 gram van het 
racemische zont, bij 14° C 36,81 gram daarvan op te lossen; enz 
Omgekeerd wei'den bij 20° C. in JOO gram 37.40 gram der links- 
tlraaiende antipode, bij 22° C. 37,6 gram, enz., aangetroffen; en 
tig. 4 leert, dat de gezochte ox'ergangstemperatnnr, die dns als eene 
minimale transformatie-temperatnnr : 
2 rac. [ K,\Co{L\(J,),\ + 3i7/,0] \d-lQCoiC\OM + 
+ 1 -|- [/-“ K^\Co{C\Ods\ + i -j- hH^O, 
zonder noemenswaardige font op 13°, 2 C. gesteld mag worden; dit 
is de laagste temperatunr, waarbij de optische antipoden nog stabiel zijn. 
Dilatometrische proeven leveren nog al bezwaren op wegens de 
neiging \'an het zont tot ontleding, als de oplossing lang op wat 
hoogere temperaturen gehouden wordt, en wegens intredende ver- 
tragingsverschijnselen. Nochtans was eene scherpe discontinuïteit in 
de \ olnme-temperatnnr-kromme aan te toonen bij eene temperatunr, 
die tusschen 12° en 16° C. gelegen is. Dat vertragingsverschijnselen 
optreden, is buiten allen twijfel; het actieve zont gaat, zelfs in 
oplossingen, even beneden het overgangspunt nog betrekkelijk lang- 
zaam in den racemischen vorm over. Zoo vonden wij bijv., dat eene 
verdunde oplossing der linksdi'aaiende antipode bij 12° C. in één 
dag circa de helft, in twee dagen ongeveer in drie dagen circa 
en in vier dagen ongeveer "/j,, van hare activiteit ingeboet had, 
alhoewel toch bij de genoemde temperatuur de optisch-actieve com- 
|)onenten ten opzichte der racemische verbinding metastabiel zijn. 
Opzettelijk verrichte kristallisatie-proeven in een thermostaat, 
gaven resultaten, die met onze conclusies in algeheele overeen- 
stemming zijn; zoo leverde eene oplossing bij 22° C. steeds naalden 
der beide antipoden naast elkaar, doch eene bij 6° 0. steeds kristallen 
van het tilkliene racemaat ; enz. Hiermede is dus de spontane 
splitsing van het kaliwnkobaltixalaat in tegengesteld draaiende 
componenten bij temperaturen boven 13°, 2 C., thans ondubbelzinnig 
bewezen. 
^ 4. Hel kristallogratisch onderzoek der optisch-actieve zouten 
leverde nn vei'der hel bewijs, dat beide antipoden in meestal niet 
van elkaai- te onderscheiden, doch inderdaad trigonaal-trapezoëdrische 
krislalleu optreden, welke weder geheel en al isomorf zijn met die 
dei' optisch-actieve ka Ham-rhodinm-, en kalmm-iridinm-o.va/aten. 
