712 
Fig. B. 
behandelde lainp 
te absorbeeren, en 
liet zich 
dat 
draaddiUte was zoo groot gekozen, dat de afnanne van den draad 
door verdamping geen noenienswaardigen invloed op de lichtsterkte 
kon hebben. De gebruikte lamp is in fig. 3 
afgebeeld. Om de lamp kunstmatig oud 
^ te maken, werd zij eerst gedurende eenigen 
tijd met den glazen binnen -c}dinder om- 
hoog gebrand, zoodat geen wolfraam op 
den glaswand terecht kon komen. Daarna 
liet men den cjlinder zakken en werd de 
lichtsterkte op gezette tijden met eenthermo- 
znildoor een CuCl^ filter gemeten. Zoodoen- 
de kon men veel nauwkeuriger resultaten 
krijgen, dan door fotometrische bepalingen. 
Het blijkt nu, dat ook in de met zout 
vormende TF-neerslag onmiddelüjk begint 
de absoi'ptie vrijwel evenredig is met het 
aantal verdam[)te IF-moleculen. In de lamp zonder zout vertoont 
de kromme aan het begin een eigenaardige hellingsverandering, die 
vrij goed reproduceerbaar bleek te zijn. 
Het schijnt dus, dat men in deze dunne laagjes met een dergelijk 
verschijnsel te doen heeft als door Stark wordt besproken '), waar 
hij de dragers der S|)ectraallijnen behandelt en van electronen spreekt, 
die optisch vrij, doch electrisch gebonden zijn. 
Het verschijnsel moet echter veel beter bestudeerd worden, alvorens 
men een inzicht zal kunnen verkrijgen in hetgeen zich inderdaad 
in deze dunne laagjes afspeelt. Eindelijk willen wij nog de volgende 
proefneming vermelden. In een lamp werd op den ballonwand 
onder vloeibare lucht een dun laagje chloor gecondenseerd, hierop 
werd het IV gedistilleerd. Bij het verdampen van het chloor, nadar 
de lamp uit de vloeibare lucht verwijderd was, bleef het W niet 
als een poeder achter, doch scheurde het laagje over een lengte van 
eetiige centimeters vaneen, waarbij het metaal als samenhangende 
vellen op den wand bleef. 
Ten slotte willen wij nog aangeveu, wat men door het aanbrengen 
van een zoutlaagje op de boven beschreven wijze kan bereiken. 
Uit vele proefnemingen bleek, dat de gemiddelde brandduur, 
waarna de lichtsterkte tot 80‘’/„ van de oorspronkelijke terugvalt, 
bij lami)en met NaCl ongeveer 2,6 maal, bij lampen met CaF.^ 
3.3 maal zoo lang is als bij lampen zonder zont. 
FAncUiOven. Lahoratorium. der 
.V. V, Philips’ Gloeilampenfah rieken. 
b Stark, Jahrbnch der Rad. und El. (14), 139, 1917. 
