734 
§ 2. Andere detectoren. 
Een tweede combinatie, waarbij ontledingsverschijnselen konden 
woi'den waargenomen, is die van p^yi'iet en 'platina; deze verschijn- 
selen zijn het duidelijkst wanneer de aanrakingsplaats zoodanig is 
dat de sterkste nnipolaire geleiding optreedt. Hiei-bij moet de stroonf 
weer van het kristal naar de platinaspits gaan, wat bij dit kristal de 
richting van den zwaksten stroom is, in tegenstellijig met het molyb- 
deenglanscontact, iets wat ook terstond in het oog springt bij het 
beschouwen dei‘ gelijkstroomkarakteristieken (zie laterj. Hier bestaan 
de ontledingspi'odncten uit een zwarte en een kleiirlooze vloeistof, 
uit welke laatste zich klenrlooze kristallen plegen af te scheiden. 
De ontledingsverschijnselen zijn veel zwakker dan bij den molybdeen- 
glansdetector. De aangelegde spanning mag ook niet meer dan 5 volt 
bediagen, omdat dan de nnipolaire geleiding en tevens de electrische 
ontleding geheel verdwijnt. Dit verdwijnen van de nnipolaire ge- 
leiding is i'eeds door Flowers bij een loodglanscontact gevonden. 
Verder werden nog loodglans-, zinkiet-, koperkies-, koperglans-, 
borniet-, en carbornndnindetectoren onderzocht. Bij deze werden geen 
ontledingsverschijnselen geconstateerd. Slechts bij loodglans-detectoreri 
was soms op de aanrakingsplaats een donker vlekje te zien. Werd 
hier door bevochtiging ontleding opgewekt, dan hield dit toch, 
door verdampen van de aangebrachte vloeistof, na eenige oogen- 
blikken op. Echtei' bleek bij alle kristallen door deze bewerking de 
nnipolaire geleiding telkens aanmerkelijk te zijn verbeterd. Hierbij 
was de richting van den grootsten weerstand steeds dezelfde als bij 
een nieuw contact. 
^ 3. Proeven in vncuo. •' 
Het vermoeden lag eenigszins voor de hand, dat de nnipolaire 
geleiding het gevolg is van ontleding in een geadhereerd vochthnidje, 
waarbij de aanvankelijk nog onzichtbare ontledingsproducten, indien 
zij hygroscopisch zijn, vochtdeeltjes uit de lucht tot zich kunnen 
trekken, zoodat de ontledingsvloeistofïen zichtbaar worden. Dit laatste 
zou dan bij pyriet en molybdeenglans het geval zijn. 
Een onderzoek in vacuo en in een atmosfeer van waterstof leerde, 
dat de unipolaire geleiding van den molybdeenglansdetector bleef 
.bestaan, maar dat de ontleding nu uiet zichtbaar werd. Deze unipo- 
laire geleiding kan echter in dit geval nog wel aan een geadsorbeetd^ 
laagje worden toegeschreven, daar dit laagje zeer* moeilijk, en stellig 
niet dooi- evacneeren alléén kan worden verwijderd. 
