736 
meters iti het algemeen te traag zijn, werden ,,Prazisionsinstrnmente” 
van Siemens en Hai,ske gebruikt, die oogenblikkelijk de juiste 
stroomsterkte aanwijzen en als wijzeiMiistrumenten ook zeer snel 
konden worden atgelezen. De schakeling is in fig. J gegeven. Het 
kristal K dreef gewoonlijk op kwik, dat tevens de eene eleelrode 
vormde. Door middel van het binoculair microscoop M kon de 
conlactplaats worden waargenomen. 
Ook is in deze tiguur aangegeven hoe, door den beugel /)\ om 
te wippen, de detector in verbinding kon worden gebracht met de 
snaar van den Wulfschen electi-ometer E. Om daarna te weten door 
welk potentiaalverschil de waargenomen snaaruit wijking was teweeg- 
gebracht, werd de electrometer verbonden met den potentiometer P, 
waarvoor de beugel ö, door den beugel vervangen werd, die 
de bakjes 1 en 3 verbond. Nadat de electrometer weer denzelfden 
uitslag had verkregen, werd het potentiaalverschil op den voltmeter 
afgelezen. 
Ook was het mogelijk het contact als detector Ie beproeven. 
Daartoe werden in het systeem elecirische trillingen opgewekt 
en geïnduceerd in het systeem /S,. Door den beugel B te verwijderen 
en de verbinding bij .1 aan te brengen werd het contact met een 
telefoon T in het systeem opgenomen. Naar de sterkte van het 
geluid in de telefoon werd de werking als detector beoordeeld. 
§ 5. Gelijkstroiwibtrakferistiekei) van electrolytbche detectoren. 
De gelijkstroomkarakteristiek van den electroljtischen detectoi’ 
wijst duidelijk aan dat de afwijkingen van de wet van Ohm bij 
dezen detector door een, tengevolge van electrolyse optredende, 
polarisaliespanning zal moeten worden verklaard ’). De kaï'akteristiek 
(kromme a in tig. 2) kan n.1. worden voorgesteld door de formule 
/ 
E-e 
waaiin 
R 
I de stroomslerkte, E de aangelegde spanningen 
R een constante weerstand beduiden, terwijl e de opgewekte polari- 
satiespanning is. 
Deze polarisaties|)anning neemt toe met de aangelegtle spanning 
en nadert tot een maximum van ongeveer 3 volt op een wijze, 
zooals door de kromme b wordt aangegeven. Zoodra de |)olarisalie- 
spanning dit maximum heeft bereikt, gaat de karakteristiek in een 
rechte lijn over, welke de horizontale as snijdt in een punt dat 
juist de maximale waarde dei- polarisatiespanning aanwijst. Deze 
I Armagnal, Journal de Physique, V, pag. 748, 
