! 
739 
plaatsen, in vorm zeer goed overeen te stemmen met de karakteristiek 
FII. Het gelijkrichlend vermogen wordt door Schulze en Tayi,oii') 
toegesclireveii aan een dim zuurstofliuidje, dat dooi' een colloïdale 
laag aluminimnliydroxyde wordt vastgelionden. 
Ook heeft Schulze gevonden dat behalve aluminium zeer veel 
andere metalen zich 200 gedragen. 
In het derde kwadrant verliep de karakteristiek A vlak lol onge- 
veer 25 volt. Gewoonlijk nam bij hoogere spanning de weerstand 
plotseling sterk af, waarbij zich een laag aliiininiiimhydroxyde \’an 
de spits losmaakte. De gelijkrichter herstelde zich weer zoodra de 
aangelegde spanning werd verminderd. Dat hel vlak verloopende 
gedeelte in de karakteristiek van den aluinininmgelijkrichter ontstaal 
doordat een polarisatiespanning de aangelegde spanning tegenwerkt, 
is aangetoond door Clarence Greene’). 
Resumeerend kan men zeggen dat de karakterislieken van de 
beschouwde electrolytische detectoren de algerneene gedaante bezitten 
van de kromme FI met twee evenwijdige rechte gedeelten. Het kan 
zijn dat een tak niet tot ontwikkeling komt doordat de detector 
een hooge belasting niet kan verdragen. De oorsprong kan in het 
midden ligg-en zooals bij den electroljtischen detector met platina- 
electroden öf dichter bij de linkerbocht óf dichter bij de rechter- 
dan bij de linkerbocht (i^H). 
^ 6. (xelijkstvoomkarnkteristieken van kristaldetectoren. 
Molybdeenglans-platina. Bij de beschouwing van de karak- 
teristiek I van een als detector zeer gevoelig nioly bdeenglans- 
platina contact valt het rechte stuk van het in het eerste kwadrant 
verloopende gedeelte terstond op. Dit gedeelte is verkregen dooi- 
den stroom van het kristal naar de spits te laten gaan en is opge- 
nomen voordat de ontleding zichtbaar was geworden. De kromme 
E~e 
kan blijkbaar weer worden voorgesteld door de formule 1 = — - — , 
H 
waarin R den constanten waren weerstand voorstelt en e een aan- 
vankelijk nog hypothetische tegenspanning. Dat de ware weerstand 
door de helling van het rechte gedeelte wordt voorgesteld, blijkt 
wanneer korte stroomslooteii \'an toenemende sterkte door het contact 
worden gezonden. We vinden dan achtereenvolgens de karakteristieken 
E^ II en E^ III, die in het eerste zoowel als in het derde kwadrant 
4 «* 
b A. H. Taylor, Wieiiemanns Annalen 30, p. 984, 998, 1016. 
-) CuARENCE Greene, Phy.'-’. Review 2d. Ser. Vol. III, 1914. 
