meer eii meer naderen tot een rechte lijn door den oorsprong 
evenwijdig aan het rechte gedeelte van de kromme I getrokken. 
Dit zal nog duidelijker blijken uit de karaktei-istieken van een aantal 
andere detectoren. Dat het verder geoorloofd is uit den vorm van de 
karakteristiek tot hel bestaan van een tegenspanning met een maxi- 
mum van 1.1 Volt te besluiten, ook al kan deze nog niet met den 
electrometer van Wulf worden aangetoond, blijkt door den stroom 
gedurende enkele minuten van moljbdeenglans naar platina te laten 
doorgaan. Wanneer de ontleding duidelijk is te zien, is de kromme 
III in de kromme IV overgegaan. Wordt daarna de contact- 
druk een weinig verminderd, dan komt de kromme V voor den 
dag, die de unipolaire geleiding weer zeer duidelijk vertoont. Wordt 
dit kristal, nadat het nog verder is ontleed, met den electrometer 
van Wulf verbonden, dan kan een polarisatiespanning van 1.1 Volt 
worden aangetoond. Bij dezen volkomen continuen overgang van de 
karakteristiek E^ I tot E^ V blijft de ware weerstand onveranderd 
en dit bewijst dat de unipolaire geleiding van het contact zonder 
zichtbare ontleding toch aan een tegenspanning tengevolge van een 
nog onzichtbare electroljse in een uiterst dun huidje moet worden 
toegeschreven. 
Bij groote stroomsterkte gaat het x’echte gedeelte weer over in 
een gebogen met den hollen kant naar de verticale as gewend. In 
het derde kwadrant is zelfs in het geheel geen recht stuk te ver- 
krijgen. Dit moet worden toegeschreven aan de vermindering die 
de ware weerstand van al deze stoffen bij stijgende temperatuur 
ondergaat M. Bij moljbdeenglans is het geleidingsvermogen bij een 
temperatuurstijging van 0 tot 200 graad reeds verdubbeld’). Dat de 
temperatuurstijging, door een stroom van 0.03 Ampère in de contact- 
plaats teweeggebracht, reeds aanzienlijk is, blijkt uit het snelle vei-- 
dampen van een op de contactplaats gebracht oliedruppeltje. 
Carborundum-staal. Bij den' zeer gevoeligen carborundum-staal- 
detector konden geen ontledingsverschijnselen worden waargenomen. 
Ook gelukte het niet, behalve door het aanleggen van zeer hooge 
spanningen, veranderingen in de karakteristiek D te brengen. De 
bijzondere vorm van de kromme, vooral in het eerste kwadrant 
kan moeilijk anders dan door een tot een maximum van ongeveer 
2,5 Volt nadei-ende tegenspanning worden xerklaard. 
Zinkiet-borniet. De karakteristiek G van een zinkiet-borniet- 
b A. E. Flowers, Phys. Revieuw Ist. Ser., Vol. XXIX, p. 445, 1909. 
*) O. Reichenheim, Ueber die Elektrizitatsleitung einiger natürlich kristallisierten 
Oxyde und Sulfide und des (iraphits. Dissertatie Freiburg 1906. 
