741 
contact stemt nauwkeurig overeen met de kromme F\. Dezelfde 
karakteristiek bezitten de combinaties zinkiet-kofierkies en zinkiet- 
koperglans. De rechte gedeelten snijden de as bij — 0.4 en -f- ^ Volt, 
en verplaatsen zich evenwijdig wanneer men stroomstooten door het 
contact stuurt. Dit komt ook voor den dag bij de karakteristieken 
die men verkrijgt door elk der componenten afzonderlijk met een 
platinaspits in aanraking te brengen. 
Zinkiet-platina. De kromme C ging tengevolge van het door- 
zenden van stroomstooten geleidelijk over in de rechte lijn IV. De 
helling van het rechte gedeelte der kromme 1 geeft derhalve den 
waren weerstand weer en hierdoor is tevens het bestaan van een 
tegenspanning van 0.4 Volt bewezen. Hieruit volgt dat ook in de 
andere richting een tegenspanning moet worden gevonden. Bij 
sommige karakteristieken trad dan ook in het eerste kwadrant een 
recht gedeelte op, dat de as bij ongeveer 3 Volt snijdt; o.a. bij de 
hier in tabelvorm volgende. 
Van zinkiet naar platina 
0.25 
0.5 
0.75 1.0 
1.25 
1.5 
1.75 
2.0 2.25 2.5 Volt 
1 
3 
4 5 
6.5 
7 
8 
8.5 9 
9.5 X 0.0001 Ampère 
2.75 
3.0 
3.25 3.5 
3.75 
4.0 
4.25 
4.5 4.75 Volt 
10 
11 
14 20 
31 
42 
52 
63 74 X 0.0001 Ampère. 
Van 
platina naar 
zinkiet 
0.25 
0.5 
0.75 
1.0 
1.25 
i.5 
1.75 
2.0 Volt 
1.5 
9 
16.5 
24 
33 
45 
56 
67X0.0001 Ampère 
2.25 
2.5 
2.75 
3.0 
3.25 
3.5 
3.75 
4.0 Volt 
77 
86 
98 
108 
118 
129 
140 
150 X 0.0001 Ampère. 
Borniet-platina. Deze combinatie vertoont den grootsten weer- 
stand wanneer de stroom gaat van metaal naar kristal B\. Een zeer 
geringe overbelasting doet reeds de rechte lijn fill ontstaan. Dezelfde 
kromme geldt voor de combinaties koperglans-platina en koperkies- 
platina. Het rechte gedeelte wijst op een tegenspauning van 0.4 Volt. 
Opmerkelijk is het dat de stroorasterkte nu na het commuteeren 
gewoonlijk eerst na ongeveer 3 secunden en dan meestat schoks- 
gewijs tot een zeer gering bedrag afneemt, een verschijnsel, dat ook 
bij andere kidstalcontacteu voorkomt, maar het sterkst bij electro- 
lytische detectoren wordt waargenomen. 
Wanneer men de krommen 51 en C\ \ergelijkt, wordt het 
duidelijk waarom de zinkiet-borniet-detector zoo sterk unipolair 
geleidt. Men kan n.1. de kromme G als een superpositie van de 
