7fil 
Aangezieii de invloed der electroljten veroorzaak! wordt door de 
ionen, diende de zekerlieid te l)estaan, dat op de aan gegeven wijze 
werkelijk een regelmatige vei’andeiMiig van de ioneneoneenlratie 
verkregen werd. 
Voor zoover het de ionen \'an zonten hetrof, behoefde daaromtrent 
geen ongerustheid te bestaan. 
Voor de waterstofionenconeentratie was hel mindei- vanzelfsprekend. 
De waterstof-ionenconcentratie van bij\ . 0.00005 normaal zwavelzuur 
is praetiseh niet steeds even groot. Het was mogelijk door toevoeging 
van kleine hoeveelheden znnr of base regelmatig toe- of afnemende 
H'-ionenconeentraties te verkrijgen, wanneer de volgende voorschriften 
werden opgevolgd. De oplossingen van een zont werden znnr of 
alealisch gemaakt door toevoeging van het zuur of de base, dal hel 
anion of die het kation met hel zont gemeen had (een sidfaat 
werd dns znnr gemaakt met zwavelzuur, een zont van kalium werd 
alealisch gemaakt met kaiinndiydroxyde). Alle zni'e oplossingen van 
een zont werden bereid niet dezelfde znnroplossing. Hl\enzoo alle 
alcalische met dezelfde baseoplossing. Steeds werd \ ersch gedistilleerd 
water gebruikt. 
Al werd op deze wijze een regelmatige \erandering van de 
H’-ionenconcentratie verkregen, hel absolute bedrag ervan was niet 
bekend. Ook was het niet goed mogelijk de H‘-ionenconcentratie en 
dns den zuurgraad van oplossingen znnr gemaakt met zontznnr of 
met zwavelznni- onderling te vergelijken. 
Voor de o|»lossingen van natrinmacetaat bij verschillende H’-ionen- 
concentratie werd het absolute l)edi'ag der H‘-ionen electrometrisch 
bepaald. Deze o[)lossingen bexatten natrinmacetaat en azijnzuur. De 
oplossingen werden weer in i-eeksen gebruikt. In elke reeks ver- 
atiderde de concentratie \'an het natrinmacetaat regelmatig. Door 
te letten op de verhouding van de concentratie van het acetaat en 
het vrije azijnznnr, kon verkrege)) worden, dal in elke reeks de 
H’-ionenconcenIratie ongeveer constant was, terwijl voor de ver- 
schillende reeksen het H'-ionengehalte regelmatig xeranderde. Van 
de oplossingen, die de grensconcenlralies \oor hel natrinmacetaat 
bevatten, werd nn electrometrisch de H‘-ionenconcentratie bepaald. 
Mengsels van nati-inmacetaat en azijnznnr bezitten een ook praetiseh 
zeer be()aaUle, vooruit te berekenen en bovendien zeer goed electro- 
metrisch te bepalen waterstolionencom’enli-alie. Zij vormen ,.bnffer- 
oplossingen”. 
De proeven werden bij kamertemperatuur verricht. De literatuur 
gaf aan, dat, voor zoover de invloed van de temperatuur op de chemo- 
tactische verschijnselen onderzocht is, deze weinig beteekent. Evenmin 
