774 
zee hel rifpaiitsei' xolledig is ontwikkeld, terwijl het lager lot aan 
de kusten niet aanwezig is of nog slechts in geïsoleerde stukken is 
bewaard gebleven, terwijl aan de kusten zelve levende koi-alen welig 
groeien. We denken hier bv. aan verschillende door ons waargenomen 
plaatsen langs de noordkust van het eiland Rotti, langs de kusten 
van ^Serniata, Groot-Obi, Cerain en Tiinor. Het is hier somtijds 
duidelijk zichtbaar, dat de lager gelegen rifkalkeu, indien ze nog 
ten deele zijn gespaard, groolendeels door erosie zijn verdwenen, 
wanneer ze bv. nog slechts op de ruggen tusschen de dalen die naar 
de kusten afwateren, zijn gespaard. Langs de noordkust van het 
eiland Tinior eindigt de rifkalkbaid< van het Talau hekken bij Balibo 
op een hoogte van ± HIO M.L en tusschen Balibo en de noordkust 
werd geen spoor van rifkalk aangetroffen. Hier kan zeer goed de 
rif kalk door erosie zijn verdwenen, waarbij dan de bovengenoemde 
verhoudingen \'an een snelle erosie aanwezig moeten zijn geweest, 
terwijl de hoog gelegen dikke i'ifkalkbaidï, hoewel ze langeren tijd 
aan de erodeerende krachten was blootgesteld als zoodanig is blijven 
bestaan. Indien op hooger niveau door een dergelijke weerstand- 
biedende rifkalkbank een rifpantser wederom geheel ontbreekt, dan 
kan niet worden nitgemaakt of ook hier de erosie haar invloed 
heeft doen gelden of dat dit gebied reeds van het begin der berg- 
vorinende bewegingen als een eiland uit zee heeft omhoog gestoken. 
De invloed der erosie op den vorm van hel rifpantser kan dus 
slechts worden beoordeeld voor het gebied beneden de hoogst op- 
geheven riffen, die door de erosie zijn gespaard. 
Invloed der krenken. 
De invloed der breuken op den vorm der rifpantsers zal er zich 
in het algemeen toe beperken, dat de oorspronkelijk samen hangende 
gedeelten in schollen worden verdeeld, die op verschillend niveau 
en ook in verschillenden stand kunnen worden gebracht. Daar breuk- 
bewegingen bij de jongste bergvorming in den oostelijken archipel 
een groote rol hebben gespeeld, mag men verwachten dat de vorm 
der i’ifpantsers hierdoor is beinvloed. Door Verbeek^) wordt bv. een 
breuk aangenomen over het schiei’eiland Hoeamoeal in Znid-West- 
Ceram, waar de koraalkalkterrassen ten Zuiden van Loehoe tot 350 M. 
b.z. voorkomen, terwijl de kalk verder noordelijk nauwelijks 100 M. 
’) G. A. F. Molengraaff, loc. cit., biz. 128. 
2) R D. M. Verbeek. Molukken Verslag, .laarb. v. h. Mijnwezen. Wet. Ged. 1908, 
blz. 550. 
