778 
stadium als eiland beven zee omhoog e)i kan met. een doorloopend 
rifpantsei' bedekt zijn geweest. 
Tijdens de ontwikkeling tot het tweede door ons beschouwde 
stadium zal het eiland in omvaug' toeneir)en en hooger boven zee 
worden verheven. Aan de noordkust worden echter tijdens deze 
ontwikkeling dalende bewegingen waargenomen, aan de zuidkust 
sterke stijgende bewegingen. 
Het oorspronkelijk oudste rifpantser AB zal vervormd zijn en ten 
deele onder zee zijn verdwenen, terwijl de hoogst opgeheven riffen 
in het tweede stadium geenszins de oudste zijn, zoodat oudere riffen 
in lager niveau dan jongere zullen voorkomen. We wijzen in ver- 
band met de bovenvermelde daling langs den, het zwakst hellenden 
vleugel van den zich asymmetrisch ontwikkelenden geantiklinaal, op 
de verdronken rivierdalen, welke door ons tot ver landin werden 
waargenomen langs de noordwestkust van het door een asymme- 
trisch rifpantser gekenmerkte eiland Jamdena der Tenimber groep. 
De daling kan hier ook slechts schijnbaar zijn, in verband met een 
post-glaciale rijzing van het zeeoppervlak b ’* *). 
In tegenstelling met het eiland Timor worden de eilanden Rotti 
en Jamdena, ook in hun centrale deelen, thans grootendeels door 
een samenhangend rifpantser bedekt. We schrijven dit toe aan den 
invloed der erosie, in verband met het overheerschen der horizontale 
bewegingen in een richting loodrecht op de geautiklinaalas. Op 
laatstgenoemde eilanden werden hierdoor langs de lengtekusten meer 
resistente rifpantsers gevormd, die bovendien minder hoog boven 
zee werden verheven, zoodat om een dubbele reden het rifpantser 
minder sterk werd aangetast, terwijl het langs de snel gerezen 
lengtekusten van Midden-Timor eveneens om een dubbele reden 
geheel of grootendeels door erosie is verdwenen. 
Men vindt aan het voorkomen van asymmetrische rifpantsers 
dikwijls de uitdrukking verbonden, dat de eene kust meer dan de 
tegenoverliggende is opgeheven. Bij een dergelijke verklaring komen 
echter de horizontale componente der bewegingssnelheid en de voort- 
durende vervoianing der geantiklinaal niet voldoende tot haar recht, 
terwijl deze bij de ontwikkeling der rifpantsers dikwijls een groote 
rol hebben gespeeld. In het in fig. 1 voorgestelde geval ligt het, 
oorspronkelijk aan de zuidkust gevormde rif in een volgend stadium 
op de noordelijke helling van het hoogere eiland, zoodat dan 
') R. A. Daly. The glacial-contral theory of coral reefs. Proc. Amer. Acad. of 
Arts and Sciences. Vol. 51. N'^. 4, blz. 157. 1915. 
*) G. A. F. Molengraaff. Hel probleem der Koraaleilanden en de isostasie. 
Versl. Kon. Akad. v. Wet. XXV, 1916, blz. 215. 
