779 
moeilijk vaii een steckere oplieffiiig der z,iiidkiist kan worden ge- 
sproken. Men kan zich zelfs \oorstellen, dat ook nog noordelijk 
van de kustlijn van het nieuwe eiland is gelegen, zoodal dan hel 
oorspronkelijke eiland geheel door zee wordt hedekl, terwijl een 
nieuw eiland verder zuidelijk is verrezen. 
Hifvoriainyen. der Sennata eil<i)idengroep. 
We hebben boven uiteengezet, dal de ritten, die (*p een bepaald 
tijdstip in de ontwikkelingsgeschiedenis der bergvorming langs de kusten 
van een geaidiklinaal zijn gevormd tijdens de verdere ontwikkeling zeer 
verschillende bewegingen kunnen uil\ oeren. De snelheid en de richting 
der beweging kunnen reeds op beti'ekkelijk geringen afstand be- 
langrijk verschillen. Dit wordt duidelijk geïllustreerd door de bewe- 
gingen der riffen gedurende het ontwikkelingstijdpei'k der geantiklinaal, 
waarin slechts haar hoogste toppen als een groep van kleinere 
eilanden boven zee uitsteken. Meer in het bijzonder beschouwen we 
de bewegingen der eilanden Loeang, Moa, Kisser en Lelti. 
Naar mijne waarnemingen op Loeang wordt dit, geheel uit permische 
gesteenten opgebouwde, eiland met twee kleine eilandjes nabij de 
zuidoostpunt geheel door een zeer breed rif omgeveji, dat zich ver 
in de richting van vSermata en ook ver westwaarts uitstrekt. Groene 
eilandjes ver van de noordkust en onbegroeide droog\'allende ge- 
deelten ver van de zuidkust geven de grenzen in noordelijke en 
zuidelijke richting aan, daarbuiten wordt de zee snel dieper. Bij 
laag water loopt dit rif ten deele droog. Zoowel Loeang als de beide 
kleine eilandjes dicht ten Zuidoosten ervan rijzen steil uit dit breede rif 
omhoog en er werd geeti spoor van opgeheven rifkalk waargenomen, 
zoodat bewijzen van een periode van belangrijke rijzing ontbreken. 
Het eiland Loeang en de twee nabijgelegen eilandjes maken geheel 
den indruk van oorspronkelijk te hebben samengehangen, terwijl ze 
dooi' een positieve beweging van elkander werden gescheiden en 
door deze beweging kan ook de vorming van het, plaalselijk door 
begroeide eilandjes begrensde, breede rif rondom de eilanden worden 
verklaard. Bij een [)OSl-glaciale rijzing van het zeeopjiervlak is de 
daling van het land slechts schijnbaar. 
Beschouwen we thans het eiland Moa, meer in het bijzonder de 
oostelijke helft er van. Het gi'oolste deel van het eiland bestaat uit 
een laag, zeer breed koraalkalkplateau, dat zich niet meer dan 10 
a 20 M. boven zee verheft en waaruit in het oostelijk deel het, 
geheel uit peridotieten bestaande, Kerbau gebergte steil oprijst '). 
H. A. Brouwek. Geologie van een gedeelte van het eiland Moa. Jaarb v. h. 
Mijnwezen Verhandel. 1916. I, blz. 39. 
