Bovendien werd bij beide be[)alingen een be[)aalde vorm xooi' de 
functie (f{i) tevoren aangenomen, wat ongewensclit en onnoodig is. 
De üjn, die in onze tignur het bijschrifi ,,Ske[.igek lil” draagt, 
is niet door Seet.iger bepaald, maar wel een consequentie \an zijn 
theorie. Wanneer we n.I. — zooals Prof. Kapteyn opmei-kte - 
Seeliger’s theorema uitbreiden tot sterren zwakker dan de grens- 
magnitnde ^), dan vinden we : 
/-;i 3—/ 
Wanneer, voor m, ^ n, A,n = Ch,a '' is, <lan is (pil) = Ai “ , on- 
afhankelijk van D{r). 
Nu hebben we volgens Fubl. i-ii'oiiiiiyen. N". ‘27 met zekere be- 
nadering voor 12.0 in <j 16.0 : 
log A,u= I.T97 | 0.340 (»/- 12). 
Dit geeft de lichtkrachtkronune die we in de tignnr 
met ,,Seei,igek III” hebben aangednid. 
De graphische voorstelling toont aan, hoezeer de freqiientie- 
krommen, die door verschillende onderzoekers gevonden zijn, onder- 
ling verschillen. Des te meer is het van belang op te merken, dat 
ons onafhankelijk onderzoek een volkomen bevestiging opleverde 
van de lichtkrachtwet, die door Prof. Kapteyn in 1901 uit het toen 
nog zoo schaarsche waarnemingsmateriaal is afgeleid. 
Kampen, September 1918. 
b De waarde van n is volgens Seeliger ongeveer 11.5. 
