8 
opelkaar volgende p-niveaus, die vgl. 6 veroorlooft, bijna uitsluitend 
slechts diegenen, die zich nauw aansluiten bij de ver uitelkaar 
liggende p-niveaus, die vgl. in het geval f = oo als alleen mogelijk 
voorschrijft. 
B. Ook vinden dan — zie vgl. 13 — bijna uitsluitend sprongen 
plaats van ten naastenbij de grootte — (en niet bijv. ook veelvou- 
2?r 
den daarvan). Dat stemt nu weer bijzonder goed daarmee overeen, 
dat voor ƒ = 00 zelf de FouRiER-ontwikkeling van o; (of y) component 
alleen uit den grondtoon bestaat zonder boventonen, en dus het 
correspondentie-principe daar alleen sprongen veroorlooft, waarvan 
(vgl. 7) m, — ± 1 is. 
§ 7. Eén omstandigheid zij nog vermeld, waarvan een nadere 
opheldering gewenscht is: Voor de vraag naar het thermisch even- 
wicht in ons ensemble moet men voor alles weten, welke ,, gewich- 
ten” (,, waarschijnlijkheden a priori”) men aan de verschillenden 
;>niveaus moet toeschrijven. Voor ƒ ± oo zal men wel aan alle 
niveaus van vgl. 6 een en hetzelfde ,, gewicht” geven, hoe groot 
ook ƒ mag zijn en hoe dicht dus ook de niveaus op elkaar volgen 
terwijl voor ƒ =00 zelf alleen de ver uitelkaar liggende p-niveaus 
van vgl. 7 een ,, gewicht” krijgen. Bij de nadere behandeling van 
deze omstandigheid zal men er misschien op moeten letten, dat wij 
hier met een dubbele limiet te doen hebben: liiii t=cc (wachten op 
het zich instellen van het warmte-evenwicht) en Urn /=go; onze 
onvoldaanheid berust eigenlijk daarop, dat wij onbewust verlangen, 
dat de uitkomst niet van de volgorde der beide limieten mag af- 
hangen. 
