10 
maschilieii” van Siicmicns & Halskk. De door deze toestellen verwekte 
wisselstroomen werden door inductieve koppeling aan een gesloten 
oscillatieketen van neventrillingen bevrijd. Wij beschikten zoodoende 
over zuiver sinnsoidale strooinschoinmelingen, waarvan de voinn niet 
door de aanwezigheid van boventonen weixl beïnvloed. 
7. De schijnbare lichaamsweerstand neemt bij doorstrooming met 
wisselstroomen af, naarmate de frecpientie daarvan grooter wordt. 
Bevindt zich een zelfindnctie in de keten, dan kan de schijnbare 
lichaamsweei'Stand zelfs negatief worden. Dit moet woixlen toege- 
schreven aan de omstandigheid, dat de hnid capaciteit heeft. 
8. Het vermogen der hnid om tegenelectromotorische krachten te 
ontwikkelen deelt haar een polarisatiecapaciteit mede. Maar het 
polariseerend vermogen der hnid is zóó gering, met andere woorden 
liaar polarisatiecapaciteit is zóó groot, dat men daarmede geen reke- 
ning behoeft te honden, wanneer men wisselstroomen van groote 
frequentie toepast. 
9. Voor de diëlectrische of electrostatische capaciteit Cm van de 
huid der vingers werd gevonden bij den proefpersoon W. 6,3 X 10~^, 
bij den proefpersoon Z. 7,7 X 10-*^ Microfar. per cM^ hnidoppervlakte. 
Bij de hnid van den onderarm werden waarden gevonden, die een 
weinig grooter waren n.l. 10 X 10^^ en 15 X 10“'^ Microfar. per 
cM’, maar hierbij dient te worden vermeld, dat voor de metingen 
aan den onderartti andere proefpersonen hebben dienst gedaan. 
10. Voor den weerstand der inwendige deelen tOm werd gevonden 
in de vingers bij den pi-oefpersoon W. . . . 1034, bij den proefpersoon 
Z. . . . 944 Ohm, terwijl deze waarde in deii onderarm bij D. en 
H. resp. 408 en 323 Ohm bedroeg. Dat de sti-oom op zijn weg dooi- 
de inwendige deelen van den eenen vinger naar den anderen eener 
zelfde hand zooveel meer weerstand ondervindt dan tusschen twee 
plaatsen van den onderarm, moet niet alleen daaraan worden 
toegeschreven, dat de laatste weg breeder is, maar ook aan de 
omstandigheid, dat de specifieke weerstand van het been- en pees- 
weefsel in de vingers grooter is dan van de spiermassa, waaruit de 
onderarm in hoofdzaak is opgebouwd. 
11. Voor r,„ werd bij de proefpei-sonen W. en Z. aan de vingers 
gevonden 104.000 en 92.000 Ohm voor 1 cM% terwijl twee andere 
proefpersonen aan den onderarm 72.000 en 31.000 Ohm voor 1 cM^ 
vertoonden. Er is geen van de door ons gemeten waarden zoo ver- 
anderlijk als die zich vooral wijzigt, wanneer de hnid gedurende 
eenigen tijd met sterke stroomen wordt doorstroomd. 
De bovenstaande getallen hebben betrekking op de waarde van 
Vm, zooals die bij het begin van een proevenreeks werd gevonden. 
