13 
met de jodinmreaolie. Als hoeveelheid enzjm werd aangenomen een 
omgekeerd geëvenredigde aan den omzettingstijd. 
De resultaten zijn afgezet in bijgaande Kromme (1). Men ziet dat 
er geen punt, doch een breede zóne is van optimale werking die 
zich nitstrekt van een P//=±3.5 tot ±5.5. 
Noch de concentratie van de diastase, noch de chemische samen- 
stelling van de cnltnnrvloeistof bleek van eenigen invloed te zijn. 
Diastase nit het mycelinm geëxtraheerd gaf dezelfde resultaten. 
Deze resultaten steunen blijkbaar de theorie van Micitaëlis, die 
de enzymen beschouwt als ampholyten (2, 3j. De vorm van de 
kromme is n.1. bijna identiek aan die van de dissociatierestcurve 
van een amphoteer electrolyt. Volgens zijn formules 
1 
1 
en Qi = 
waarin (> = 1 — y = dissociatierest 
y = dissociatiegraad 
Ka= dissociatieconstante van het zuur 
Kb = dissociatieconstante van de base 
geven die punten op den ordinaat, die de halve maximale hoogte 
van de kromme representeeren, de logarithmen van de dissociatie- 
constanten van zuur en base op de abscis aan. Deze punten liggen 
op ± 2.26 en 6.2. De dissociatieconstante van het zuur zou dus 
zijn 6.3 X 10~s die van de base 2.884 X 10-^“. 
8 
Op dezelfde wijze mogen we de kromme II beschouwen, die den 
