14 
invloed van de waterstofionenconcentratie op de diastase van niont 
voorstelt '). 
De dissocialieconstanie van het znnr blijkt dezelfde te zijn als 
voor de diastase van Aspergillns, die van de base is echter grooter, 
n 1. 5.76 X Als een znnr zijn de twee diastasen dns even 
sterk, als een base is die van de mout de zwakste. 
Verdere ondei’zoekingen aan andere soorten van diastase zullen 
misschien leeren of het eenige waarde heeft hnn verschillen op deze 
wijze uiteen te zetten. 
LITTERATUUR. 
1. SüRENSEN S. P. L., Biochem. Zeitscli. Bd. 21, 1909. Enzynistudieii II. 
2. Michaelis, L., Biochem. Zeitschr. Band 33, 1911. Ueber die Dissoziation der 
amphoteren Electrolyte. 
3. Michaelis L. und Davidsohn, Biochem. Zeitschr. Band 35, 1911. Die Wirk- 
iing der H Ionen auf das Invertin. 
4. Ringer, W. E. en Trigï H. van, Onderzoek. Physiol. lab. der Un. Utrecht. 
5e reeks, dl. 14, 1913. Over den invloed van de reactie op de werking van ptyaline. 
5. Michaelis L. und Pf.chstein, H., Bioch. Zeitschr. Band 59, 1914. Die 
Wirkungsbedingungen der Speicheldiastase. 
6. Adler, L., Biochem. Zeitschr. Band 77, 1916. Ueber den Einfluss der Was- 
serstoffionen auf die Wirksamkeil der Malzdiastase. 
7. Clark, W. M. and Lubs, H. Am., Journ. of Bact. Vol. II. 1917. The colori- 
metric determination ofhydrogen ion concentration and its applications in hacteriology. 
Utrecht, November 192J. Botanisch Laboratorium. 
b Indien er twijfel moclit bestaan of de jodiumreactie hij deze onderzoekingen 
resultaten geeft van voldoende nauwkeurigheid, wordt de aandacht gevestigd op de 
getallen van Adler (6) die de omzetting van liet zetmeel naging door het bepalen 
van rotatie- en reductievermogen. Zijn getallen blijken een kromme te geven, die 
bijna identiek is aan degene, die bij dit onderzoek is verkregen. 
