33 
twijfel over, zij vormt de iioodzakelijke beetiige afsltiiritig der orbila 
naar boven. Het is niet een beenkam, zooals de sagittaal- en occipi- 
taalkam, doch liet is een onontbeerlijke wand van holten in den 
schedel. Maar wanneer dit bet geval is, dan moet dus hnn oritstaan 
innig verbonden zijn met algemeene groeiverschijnselen van den 
schedel na de eerste kindsheid der menschapen, want wij zagen, dat 
bij het apenkind de lijsten ontbi'eken, en toch heeft ook hier de 
orbita een volledige afsluiting naar boven. En inderdaad heeft in dit 
gedeelte van den schedel een diep ingrijpende verandering in de 
topographische verhondijigen plaats gehad. Deze verandering laat 
zich in het kort volgenderwijze uitdrukken: bij het Anthropomor- 
phenkind en a fortiori bij het fetus, liggen de oogkassen onder de 
hersenholte, bij het volwassen individu liggen zij er grootendeels 
vóór. Zoolang zij onder de hersenholte liggen, vormt de bodem dezei' 
holte het dak voor de oogkassan, maar zoodra de orbitae vóór de 
hersenholte komen te liggen, moet zich een nieuw dak vormeti, dat 
den inlioud voldoende beschut. 
En dat men werkelijk te doen heeft met eeti verplaatsing van den 
geheelen inbond dei- orbita naar voren, en niet met een eenvoudige 
vergrooting der orbitae, kan woi’den aangetoond door de Figuren 2 
Fig, 2. 
Fig. 3. 
3 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl XXXI A". 1922. 
