52 
de Besselsche functie van de orde 0 eti y de hoek tnssciien’baan- 
en netvlak^). Eveneens zijn hij de bindingskringen slechts cirkel- 
vormige banen beschouwd, en is ook hier afgezien van phasenver- 
banden (verzwakkingsfactor als onder 3“) ’). 
De invloed der warrat.ebeweging, waarvan voor de verschillende 
electronen niets bekend is, werd buiten beschouwing gelaten. De 
straal van den betrekkeiijk kleinen binnenring van Li is steeds gelijk 
genomen aan de door Bohr ’) gegeven waarde ; voor alle genoemde 
onderstellingen is nagegaan welke waarden voor de stralen der 
overige banen de berekende intensiteit aan de waargenomen deden 
aansluiten. Ten slotte bleek de onderstelling ,, ringen, — = ±5/6 
maal de straal van een tweekwantigen ring bij een vrij H“-ion” de 
beste aansluiting te geven. 'Eenige der berekende intensiteiten zijn 
weergegeven en wel voor de door Bohr gegeven waarden van q, 
benevens in 'de laatste kolom het aan de waarnemingen aansluitend 
geval — = ± 0.6a en (/Li -[- = ± 0,05a. 
In hoeverre inachtneming van de hier verwaarloosde factoren, 
als warmtebeweging en het optreden van niet-cirkelvormige banen, 
de hier getrokken conclusie kan beïnvloeden, moet op het oogenblik 
in het midden gelaten worden. 
4. Samenvatting. Het Röntgenogram van lithiumhjdride (methode 
Debye-Scherrer) is met KcrStralen opgenomen. LiH blijkt regulair 
te kristalliseeren met 4 LiH per elementair-cel. [Ribbe a = 4, 10, 10“® 
cm.]. De dichtheid wordt gevonden op 0,76 ± 0,01. Op de aange- 
nomen groridslag der berekening bleek het best te voldoen : NaCl- 
structuur met positieve Li-ionen en negatieve H-ionen; stelsels van 
twee-electronen-ringen zoowel om Li- als H-kernen met stralen resp. 
± 0,05a en ± 0,6a, waarvan de vlakken loodrecht staan op elkaar 
niet snijdende trigonale assen. 
Ten slotte danken wij Prof. Smits ten zeerste voor de ondervon- 
den groote belangstelling en medewerking. 
Laboratorium voor algemeene en anorganische Scheikunde. 
Amsterdam, 15 Februari 1922. 
1) Vgl. CosTER, deze Verslagen 28, 391 (1919). 
2) Bij de berekening van Goster over de bindingskringen van diamant is dit 
ook ingevoerd, terwijl Kolkmeyeb aan zijn berekeningen een ongestoord phasen- 
verband ten grondslag legt. 
») Bohr, Phil. Mag. (Vl) 26 490 (1913). 
