Biochemie. — K. Lanustëiner: ,, Onderzoekingen over anaphylaxie 
door azo proteïnen” . 
(Aangeboden door de Heeren C. H. H. Speonck en C. Eijkman). 
De door mij aaiigegeven methoden tot het verkrijgen van immuun 
sera, welke op bekende chemische groepen ingesfeld zijn, berusten 
op liet gebruik maken van antigenen, die bestaan uit eiwit, waarin 
door chemische binding stoffen van eenvoudige chemische constitutie 
zijn ingevoerd '). 
Zooals reeds in een vorige mededeeling vermeld werd, ligt het 
voor de hand te onderzoeken, of niet met de bij deze irnmuniseerings- 
proeven gebruikte verbindingen anaphylaxie kan worden teweegge- 
bracht en tevens na ie gaan welken invloed op de anaphylaxie 
(sensibiliseering en shock) de twee deelen van het antigeen, n.1. het 
protein en de daarmee verbonden eenvoudige stoffen, kunnen uit- 
oefenen. Het is duidelijk, dat het onderzoek van deze zaken van 
belang is voor de theorie der immuniseering en anaphylaxie en voor 
de kennis der hypersensibiliteit tegen stoffen van eenvoudige chemi- 
sche samenstelling (cf. Doerk) ’). 
De proeven betreffende dit onderwerp, welke thans worden mee- 
gedeeld maken deel uit van een grootere serie onderzoekingen, 
waarvan de verdere bewerking door bijzondere omstandigheden ver- 
traging zal ondervinden. 
Cavia’s werden gesensibiliseerd door injecties met azoprotein * *) 
bereid uit paufrc/^serum en p-arsanilzuur (1 gr. atoxyl op 100 c.c. 
serum). 
Na eenigen tijd werd een reinjectie verricht met een azoprotein 
uit p.-arsanilzuui' en ^//ji/i^wserum. Bij het werken met een aantal 
andere azoproteinen werd de moeilijkheid ondervonden, dat deze bij 
intraveneuze injectie primair te toxisch bleken te zijn. 
Het resultaat van dit onderzoek was het volgende: 
Het gelukte niet zoo gemakkelijk een anaphylactischen toestand 
bij de caviae teweeg te brengen als dat bij gebruik van gewone 
') Zeitschr. f. Immun. 26, pag. 258 (1917), Biochem. Zeitschr. 86, pag. 343 (1918). 
*) Doerr,. Schweiz, med. Wochenschr. 192]. No. 41. 
*) Gedetailleerde opgaven zullen later volgen. 
*) 1. c. Bioch. Zeilschr. 86, pag. 359. 
