64 
weder belieersclit door de concentratie van het NaHCO, en de 
H-ionenconcentratie. 
Wat den invloed der concentratie van de Ca-ionen op de perrna- 
biliteit van liet glomernlusepitheliuni betreft, gaat deze zoo ver, dat 
bij doorstrooming van de nier zelfs met een kaliumvrije vloeistof 
nog retentie van de physiologiscbe hoeveelheid glucose kon worden 
waargenomen '). 
Bij dezen stand van zaken sclieen het interessant te onderzoeken, 
met welke vloeistof het vaatsysteein van den kikvorscli doorstrooind 
moest loorden, zonder dat oedeem in het achterbeen optrad. 
Tot dit onderzoek bestond des te meer aanleiding, daar voor eenige 
jaren Gunzburg ’') in het Utrechtsch Physiologisch Laboratorium zich 
met deze vraag heeft beziggehouden. Hij vond namelijk, dat bij 
doorstrooming van het vaatsysteem van den kikvorsch met de door- 
stroomingsvloeistof, zooals Ringer die gebruikt had voor het hart 
en waarvan het karakteristieke onderscheid met de onze daarin 
gelegen was, dat NaHCO, 0,02 “/« was gebruikt in plaats van 
0,2 7o — 0,285 7o> KCl 0,01 7o ö/mntbeerlijk was om oedeem te 
voorkomen. Wel echter ontstond dus in Gunzburg’s proeven oedeem, 
wanneer in deze vloeistof het K was weggelaten of in te groote 
hoeveelheid aanwezig was. In plaats van K, kon hij ook Uranium, 
Thorium of Rubidium in bepaalde hoeveelheden gebruiken. Het K 
is hier dus volgens hem onmisbaar en die onmisbaarheid is volgens 
hem gelegen in de specifek radioactieve werking van dit element. 
Maar tevens vond Gunzbürg, dat in de Ringervloeistof het K 
gemist kon worden, wanneer deze met zuurstof verzadigd is. Ook 
dan bleef oedeem uit. Op deze zaak komen wij nog terug. 
Gelijk gezegd, kon in de doorstroomingsvloeistof van de nier het 
K geheel ontbeerd worden, maar dan moest, gelijk wij vonden, de 
Ca-ionenconcentratie een scherp omschreven waarde hebben. Het 
was nu de vraag: kan men ook oedeem in de kikvorschpoot voor- 
komen met een K-vrije doorstroomingsvloeistof, wanneer de Ca-ionen- 
concentratie een doelmatige is. 
Om deze vraag te beantwoorden, heeft de Heer Rüdoi.f J. Hamburger 
in mijn laboratorium een reeks van experimenten verricht, die tevens 
tot geheel onverwachte resultaten ten aanzien van den in\loed der 
Ca-ionenconcentratie op de vaat (capillair) wijdte hebben geleid. 
Natuurlijk werd het onderzoek begonnen met een herhaling van 
b Hamburger en Brinkman, Dit Zittingsverslag, 29 Sept. 1917 ; Biochem. 
Zeitschr. 88, 97, 1918. 
Gunzburg, Arch. Néerl. d. Physiol. 2, 364, 1918. 
