Bacteriologie. — J. W. J.^nzen en L. K. Wolfe: “Studies over 
den bacteriophaag van d’Heret,i,k.” 
(Aangeboden door de Heeren C. Eykman en G. H. H. Spronck). 
II. De Bacteriophaag ten opzichte van fiagellaten. 
Door d’Herelle is meegedeeld, dat water van sommige Indische 
rivieren bacteriophage eigenschappen bezit. 
In dit verband leek het ons van belang na te gaan in hoeverre 
fiagellaten nit een mengsel van bacteriën en bacteriophaag ook de 
laatste opeten. 
Hiertoe bereidden wij een suspensie van doode typhusbacillen in 
zontsolutie en deden bij een derde deel daarvan 2 cM’ grachtwater; 
een tweede portie werd gemengd met bacteriophaag en 2 cM* gracht- 
water; een derde alleen met dezelfde hoeveelheid bacteriophaag als 
de 2*^® portie. 
Na 9 dagen waren de eerste twee porties belangrijk helderder 
geworden en konden wij duidelijk fiagellaten in het mikr. praeparaat 
aan toon en. 
Nu werden verdunningen gemaakt en hiervan op de bekende wijze 
het aantal bacteriophaagkiemen bepaald. 
Wij vonden : 
II emulsie -|- grachtwater -|- bacteriophaag in 
1/400.000 cM® 71 eilandjes. 
III emulsie + bacteriophaag in 1/400.000 cM* 380 eilandjes. 
Bij een volgende proef vonden wij na 14 dagen ; 
II emulsie -)- grachtwater + bacteriophaag in 
1/4000 mill. cM® 120 eilandjes. 
III emulsie bacteriophaag in 1 400 mill. cM® 50 eilandjes. 
Deze getallen zijn van dezelfde grootte-orde ; de verschillen vallen 
binnen de fouten der proefnemingen. 
De suspensies zonder grachtwater waren volkomen troebel ge- 
bleven, omdat de bacterio[)haag op doode bacillen niet inwerkt. 
Uit deze twee proeven meenen wij te mogen besluiten, dat de 
bacterio|)haag door fiagellaten niet wordt aangetast. 
