79 
III. Standvastigheid van eigenschappen van den hacteriophaag. 
Wij hebben in onze eerste mededeeling aangetoond, dat verschil- 
lende bacteriophaagstamiïien een afwijkend gedrag hebben ten opzichte 
van verschillende typhusbacillen. 
Wij laten hier volgen een vergelijking van den hacteriophaag Sm 
in de zesde en de tietide generatie ten ot)zichte van vier verschillende; 
typhusstammen ; de hacteriophaag werd steeds met typhus Sm gevoed. 
Wij zien dus hier een volkomen overeenstemming. 
Het gedrag van hacteriophaag Sm ten opzichte van stam Wi is 
eenigszins vreemd; in sommige generaties vonden wij geen werking; 
in enkele andere als hierboven vermeld wel groeibelernmering in 
bouillon maar geen eilandvorming. 
Wij hebben nu verder nagegaan of een hacteriophaag van eigen- 
schappen verandert, als hij op verschillende bacteriestammen wordt 
gekweekt. 
In de onderstaande tabellen zijn de resultaten vermeld, waarin 
1. Hacteriophaag Re direct uit faeces, 
II. ,, Re na met typhusbacillen Sm te zijn gevoed, 
III. ,, Wi direct uit faeces, 
IV. ,, Wi na met typhusbacillen Wi te zijn gevoed, 
V. ,, Wi na met typhusbacillen Sm te zijn gevoed, 
VI. ,, Sm na met typhusbacillen Sm te zijn gevoed, 
De aldus verkregen bacteriophagen werden ten opzichte van 5 
typhusstammen onderzocht. 
Wij zien hieruit, dat de eigenschappen van den hacteriophaag wel 
veranderen, indien een andere bacil tot voedsel heeft gediend in dien 
zin, dat er geen bacillen die vroeger werden aangetast nu onbeïnvloed 
worden gelaten, maar wel een vermeerdering kan optreden in het 
aantal stammen, waartegen de hacteriophaag werkt; behalve deze 
6 * 
