89 
bovengenoemd, in liet met vloeibare liielit gevulde vacnnmglas met 
dunwandig glazen uiteinde naar beneden gelaten. Onder de expositie 
werd die bnis van tijd tot tijd gedraaid. 
De vloeistoffen bij gewone temperatuur werden in een eenvoudiger 
glazen apparaat met dnnwandig uiteinde, passende op dezelfde camera, 
geexponeerd, waarbij de camera eveneens luclitledig werd gezogen. 
§ 3. Waarneiningsremltaten. Geëxponeerd zijn vloeibare zuurstof, 
vloeibaar argon, benzol, water, aetlijlalcoliol, aethylaetlier, mieren- 
zuur, zwavelkoolstof, broom. 
Hierbij hebben zwavelkoolstof en broom (in glazen buisjes) geen 
duidelijke diffractietiguur gegeven ^). 
De andere vloeistoffen gaven in de eei’ste plaats een intensieven 
nagenoeg cirkelvormigen diffractiering. In fig. 2 op de bijgevoegde 
plaat is de diffractiering van zuurstof afgebeeld. 
Van argon zijn twee opnamen gedaan, eene in een aluminium- 
buisje, de tweede in een glazen buisje. 
Daarvan heeft alleen de eerste een duidelijk diffractiebeeld gegeven ’). 
TABEL I. 
Stof 
<P 
a 
'”ir? 
zuurstof 
21° 
4.0 A 
4.0 A 
argon 
27 
4.0 
4.1 
benzol 
18 
6.0= 
5.9 
water 
29 
3.T 
3.6 
aethylalcohol 
22 
4.9 
5. *2 
aethylaether 
19 
5.7 
6.2 
mierenzuur 
24 
4.5 
4.5 
In tabel I is onder rp aangegeven de halve tophoek van den door 
de afgebogen Röntgenstralen gevormden kegel. 
Uit het overeenstemmen van de diffractieringen van zuurstof en 
van argon zou met eenig lecht het vermoeden kunnen worden afge- 
leid, dat die ringen zouden afkomstig zijn van eenzelfde veront- 
') Vermoedelijk wijl bij deze stoffen wegens bun grooter absorptievermogen voor 
Röntgenstralen het door de vloeistof afgebogen Röntgenlicht niet uilkwam boven 
dat, hetwelk door het glas werd afgebogen. 
2) De verklaring hiervan is vermoedelijk dezelfde als die in noot 1 genoemd. 
