92 
^ 5. Is de iii de vorige ^ gestelde op\attiiig juist, dat de waar- 
geuoineti diffractieriiig te danken is aan de interferentie van het 
door naburige moleculen afgebogen Röntgenlicht, dan zijn de afme- 
tingen dier buigende deeltjes niet meer te verwaarloozen ten opzichte 
van hun onderlingen afstand, en rijst de vraag; in hoeverre is de 
uit (1) berekende afstand te beschouwen als den afstand van de 
centra der moleculen ? 
Aaugezien het de electronen zijn, die als eigenlijke buigende 
deeltjes fungeeren, kan deze vraag slechts beantwoord worden wan- 
neer de juiste positie der electronen in het molecuul op elk oogen- 
blik bekend is. 
Ten einde toch eenig oordeel in deze quaestie te verkrijgen, be- 
schouwen we eens het geval van moleculen, die elk zouden bestaan 
uit een kern (die geacht wordt bij de buiging niet mede te werken) 
en een electron, dat zich vrij over een bol met straal r beweegt 
(zoodat het in elk volume-element even langen tijd doorbrengt). 
Ren systeem van naar willekeur georiënteerde paren van zoodanige 
moleculen, alle met denzelfden afstand a der molecuulcentra, geeft 
dan in eene richting, die een hoek q) maakt met de richting van 
het invallende licht, eene intensiteit evenredig aan 
1 sin ar — ar cos arY sin a a 
1 + 9 * ^ . (2) 
énsincp 
a = — (o) 
De afleiding dezer uitdrukking geschiedt door geschikte uitbreiding 
van de door Ehrenfest (l.c.) voor het eenvoudige geval van twee 
puntvormige buigingscentra gegeven berekening. 
Is r niet klein vergeleken met a, dan beantwoordt het eerste 
maximum niet meer aan de betrekking (I), doch komt daarin in 
O O 
plaats van 7,72 een andere factor. Stelt men b.v. a = 4 A, 7’ = 1, 25 A, 
dan is deze factor 7,42. 
De invloed van de ruimtelijke uitgebreidheid van hef molecuul 
is dan dus betrekkelijk geritig. Te meer zal dit het geval zijn, als 
de (gemiddelde) electronendichtheid in het molecuul in de centrale 
deelen grooter is dan peripheer. 
Zijn de moleculen zoover tot elkander genaderd, dat zij elkander 
aanraken, dan is de invloed grooter. Voor de eenvoudig gebouwde 
moleculen, als boven otidersteld, zou dan de factor in (1) 10 '/o 
kleinei' worden. 
^ 6. Water. De zwarting, die in het diffractiebeeld voor water 
rondom den boven behandelden diffractiering aanwezig is, schijnt te 
