97 
gaasje iY, ontbrak. Al zijn de op deze wijze ven-iclde metingen 
meer als qnalitatieve te beschouwen, zoo worden toch de verkre- 
gen resultaten hier in het kort medegedeeld, daar zij op zeer 
eenvoudige wijze het verschillend gedrag van neon en argon dui- 
delijk demonstreeren. Bij deze voorloopige metingen bevond het 
geheele apparaat zich op de potentiaal der aarde, behalve de 
gloeidraad, die op een variabele, negatieve potentiaal gebracht 
werd, om een electrisch veld te verkrijgen, dat de electronen van 
den gloeidraad naar het gaasje versnelt. De op de vangplaat P 
aankomende electronenstroom kon met een galvanometer gemeten 
worden. De metingen kwamen eenvoudig daarop neer, dat deze stroom, 
in zijn afhankelijkheid van de versnellende spanning tusschen G 
en in neon en argon van verschillende di'ukken gemeten werd. Om 
van eventueele kleine veranderingen van de stroomsterkte in den gloei- 
draad onaf hankelijk te zijn, werd gelijktijdig met behulp van een twee- 
den galvanometer de totale van den gloeidraad uitgaande electronen- 
stroom gemeten en het quotiënt gevoiund van den op de plaat aan- 
komenden stroom en den totalen, van den gloeidraad uitgaanden, 
electronenstroom, welk quotiënt bij de gebruikte lage temperaturen 
van den gloeidraad, steeds onafhankelijk was van de sterkte der 
electronenemissie van den gloeidraad. Dit quotiënt, vermenigvuldigd 
