98 
met een willekeurige constante, is in de kromme lijnen van fig. 2 
en fig. 3, voor een reeks drukken, voor neon en argon uitgezet als 
functie van de tussclien G en aangelegde spanning. De bijge- 
schreven getallen geven den gasdruk in mm. kwikzilver aan. Men 
ziet dadelijk het buitengewoon groote verschil in het gedrag der 
beide gassen. Terwijl in neon een verhooging van den druk voor 
alle electronensnelheden den op de vangplaat aankomenden stroom 
in ongeveer gelijke mate verkleint, ziet men, dat in argon voor een 
druk, waarbij beneden 1 Volt nog bijna geen invloed op de grootte 
van den stroom te merken is, bij 10 Volt reeds een belangrijke 
vermindering van dezen stroom plaats vindt. Daar de waargenomen 
vermindering van den stroom slechts een gevolg kan zijn van de botsin- 
gen der electronen met de atomen van het gas, kan men uil deze 
metingen qualitatief besluiten, dat de gemiddelde weglengte van de 
electronen in argon sterk afhankelijk is van de snelheid der elec- 
tronen, in neon daarentegen niet of slechts in geringe mate. Voor 
quantitatieve toepassing leenen deze metingen zich alleen, zoolang 
men zich rot kleine electronensnelheden (tot ongeveer 10 Volt) beperkt, 
daar bij hoogere spanningen, bij het botsen van electronen tegen 
de metaal wanden, langzame electronen losgemaakt worden, die het 
resultaat kunnen bederven. Om de langzame electronen terug te 
