164 
langrijk, daarop ecliter een snelle daling volgt met eeing herstel na 
verwarming van 5° — 15°. Dan is het oi-gaan blijkbaar reeds in een 
toestand van afsterving. 
De wisselende uitslagen van de ijkingspotentialen werden verkregen 
door wijziging van de aftakking en eenige weerstandsverandering, 
niet door aan de snaargevoeligheid (spanidng) iets te wijzigen. 
Proef 10. 
Groot orgaan, in Oj houdende F. sol. 
Tijd. 
Temp. 
IJking. 
volt 
Uitslag 
IJking. 
m.m. 
Slaggrootte 
Volt 
Latente 
Periode 
in er 
4.23 
5 
1 
11.5 
0.33 
12.26 
4.38 
10 
1 
14 
0.49 
9.33 
5.53 
19 
1 
7.5 
3.3 
5.6 
5.14 
26 
1 
7.5 
0.67 
4.66 
De opgegeven temp. zijn vermoedelijk niet die, welke binnen in het orgaan 
lieerschen, doordat de temp. Ie snel veranderde, zoodat het groote orgaan nog niet 
de temp. van de omgeving geheel kan hebben aangenomen. 
Dat verwarming boven 22° een belangrijke daling geeft blijkt nog 
uit ; 
Proef 11. 
Om 3.05 uur, temp. 21° ; 1 volt = 2,6 m.m. ; uitslag 25 m m. 
Om 3.30 uur, temp. 28°; 1 volt = 2,6 m.m.; uitslag 2,1 m.m. 
Door de temperatuursverhooging is dus de uitslag tot op Vio gedaald. 
Proef 14. 
Om 5 uur, temp. 20° ; 1 volt = 5,5 m.m. ; uitslag 32 m.m. 
Om 5.30 uur, temp. 25° ; 1 volt = 5 m.m. ; uitslag 17 m.m. 
Door de temperatuursverhooging tot op ’/s gedaald. 
In fig. 8 en 9 is de snaarcurve van de ontlading bij verschillende temperatuur 
met de ijkingscurve afgebeeld en zoo goed mogelijk uit de niet volkomen scherpe 
photographische opname geconstrueerd. 
Groot orgaan in F. opl. bij 28° C. (sinds 12.55 uur). 
Tijd. 
uur 
IJking. 
1 volt 
Uitslag. 
1 11 
5 m.m . 
35.5 m.m. 
1 27 
5 m.m. 
34 m.m. 
Nu worden 8 prikkels gegeven 30 sec. na elkaar. 
1.31 
1 5 m.m. 1 
4.8 m.m. 
