169 
TABEL 2. 
Uitkomst. 
Proef 1. 
107,5 gr. electrisch orgaan. 
Spoor neerslag. 
Proef la. 
55 gr. spier 
Flink neerslag. 
Proef 2. 
106 gr. electrisch orgaan. 
Geen neerslag. 
Proef 3a. 
120 gr. electrisch orgaan. 
Spoor neerslag. 
Proef 4. 
122 gr. electrisch orgaan. 
Geen neerslag. 
Proef 4a. 
52 gr. spier 
Flink neerslag. 
De bepaling geschiedde volgens Pflügek : 
TABEL 3. 
Proef. 
Diergrootte in c.m. 
Hoev. onderz. orgaan. 
o/o Glycogeen. 
1 
1’ uit het aquarium 
313 
0.051 
2 
genomen. 
128.8 
0.031 
3 
15 pas gevangen dier. 
20 
0.787 
4 
5 6 stuks; pas geboren. 
13.5 
1.02 
Vergelijkt men de/.e uitkomsten met Hagi.foni’s resultaten, dan 
ziet men, dat de in proef 1 en 2 gevonden gljcogen waarden kleiner 
zijn dan die welke Bagi.ioni opgeeft (0,09 7 ») maai' wel van dezelfde 
orde. De bij zeer jonge dieren gevonden bedragen (proef 3 en 4) 
zijn daareritegen veel grooter. 
Indien bij de functie van het electrisch oi'gaan ion-proteiden zich 
zondeji splitsen, zouden dus zouten vrij komen. Dit' zou dan de 
toename xan het waterig exti'act. hetgeen Weyi, vond, verklaren. 
Daar een electrisch orgaan op mechanische prikkeling, dus ook bij 
hakken of persen, met sterke functie antwoordt, zoo heb ik getracht 
door gelijktnatige afkoeling, gevolgd door beviiezing, electrische 
organen, zonder dat |)rikkelingsverschijnselen optraden, fijn te ver- 
deden. Bij centrifugeering van het bevroren ver wreven orgaan trad 
een zeer volledige afscheiding van de orgaanvloeistof op. Deze vloei- 
stoffen, van geprikkelde en niet geprikkelde organen verkregen, 
werden verdei’ ondei’zocht. 
Van de zoo verkregen vloeistof werd nu een aschbepaling gedaan, 
dat tot de volgende uitkomsten leidde: 
b Bagliont. Hofmeister’s Beitrage 1906. Bd. VIII, p. 456—471. 
