189 
7/6 1921: Dier zit symmetrisch, geen oogdeviatie. 
Booggangsreacties : alle positief. 
Tonische reflexen: alle afwezig. Asymmetrische verschijnselen als 
gedurende de cocaineproef geheel verdwenen. 
8/6 1921: Als vorigen dag. Bij zitten kop soms spoor naar rechts gedraaid, zit 
overigens symmetrisch, geen oogdeviaties. 
Anatomisch onderzoek door Dr. M. de Burlet. Alle otolithenmembranen 
afg^slingerd. 
Rechter sacculus: zintuigepitheel zonder membraan; de otolithenmembraan ligt vrij 
in de sacculusruimte tusschen ductus endolymphaticus en het 
achtereinde van het zintuigepitheel. 
Rechter utriculus: Zintuigepitheel zonder membraan; de otolithenmembraan ligt 
tusschen het achtereinde der macula en den ingang van het 
crus commune, geheel mediaal. 
Linker sacculus : zintuigepitheel zonder membraan; de otolithenmembraan ligt 
tegen den lateralen wand van den sacculus en is ten opzichte van 
de macula naar boven verplaatst. 
Linker utriculus: zintuigepitheel zonder membraan; de otolithenmembraan is ten 
opzichte van de macula naar mediaal en boven verplaatst, ligt 
in de utriculusruimte. 
Deze proeven bewijzen, dat langer dan een week na de afslingering 
der otolitlienmembranen nog het zintuigepitheel der rnacnlae in con- 
stanten prikkelingstoestand verkeert. Schakelt men liet eene labj rinth 
door cocaine tijdelijk uit, dan treden door de [irikkels, welke van 
het niet ingespoten labyrinth nilgaan, asymmetrische verschijnselen 
op, gelijk aan die na eenzijdige labyrinthexstirpatie bij normale 
dieren, echter met dit onderscheid, dat deze verschijnselen bij de 
gecentrifugeerde en eenzijdig met cocaine ingespoten dieren niet 
veranderen bij verandering van den stand van den kop in de ruimte. 
Aangezien langer dan eene week na het centrifugeeren gewacht 
werd, is het waarschijnlijk, dat bovengenoemde prikkelingstoestand 
niet meer aan het centrifugeeren geweten moet worden, en dat 
derhalve aan het zintuige[)itheel der maculae de eigenschap moet 
worden toegeschreven, prikkels op te wekken, welke door het ont- 
breken der otolithenmembraan niet noemenswaard in sterkte wisselen. 
De functie der otolithenmembranen moet dan daarin gezocht worden, 
dat deze de sterkte van dien prikkelingstoestand van het zintuig- 
epitheel veranderen, al naarmate zij aan het epitheel trekken of 
daarop drukken. 
Voor het door den N. saccularis geinnerveerde gedeelte van den 
sacculus (hoofdstuk) werd vroeger reeds aangetoond, dat de prikkeling 
