190 
bij diuk af- en bij trekken toeneemt. Ook voor de ntrienlnsmacnlae 
is een dergelijk mec'hanisme waarscbijidijk. 
Bij het door den N. ntricularis geinnerveerde gedeelte van den 
sacenliis (sacculns-hoek) zijn de verhoudingen schijnbaar ingewikkelder. 
Deze uitkomsten kunnen misschien leiden tot een juister begrip 
der functie van het zintnigepitheel der otolitheninacnlae. 
Met bovengenoemde eigenschap, om ook zonder membranen voort- 
durend prikkels op te wekken, zal rekening gehouden moeten worden 
bij de studie der eenzijdige aandoening van het otolithenapparaat 
Pharmacologisch Instituut der Rijks- 
universiteit Utrecht. 
