192 
Éénmaal was lief sediment van de melk \'an een der kwartieren 
een weinig verhoogd; wat welliolit met het abces niets nitsfaande 
had. Het scliijnt dns, dat een steriele ontsteking niet den invloed 
op de melksecretie heeft, die van een bacteriëele ontsteking in dit 
laboratorium herhaaldelijk is waargenomen ; een i-esnltaat dat zich 
verwachten liet. 
Geheel anders was het effect van de steriele ontsteking van den 
nier. Reeds den volgenden dag — 9 Maart — was de sattienstelling 
van de melk zeer sterk veranderd. Ook de daarop volgende dagen 
was dit het geval en vertoonde de melk bovendien een zeer abnoi-- 
maal ni terlijk. 
Langzamerhand herstelden zich samenstelling en nilerlijk; echter 
geraakte dit kwartier nog voordat de melk geheel normaal was, 
verstopt; althans het bleek onmogelijk 0 |) 19 Maart en later er nog 
melk nit te verkrijgen. Het onderzoek der melkmonsters levei'de de 
uitkomsten op welke in de tabel vermeld zijn. Ter vergelijking zijn 
de cijfers van enkele abnormale melkmonsters met (N“. 164 en 
142) en zonder (N“. 181, 267) streptococcen, die wij in 1921 
onderzochten, en bovendieti van de ingespoten koe vóór deze be- 
handeling (N". 343 en 337 nit hetzelfde kwartier R.V.) en na de 
behandeling nit andere kwaïtieren (NL 385 en 381) vermeld. 
Hit de tabel blijkt, dat de melk van het met zilvernitraat inge- 
spoten kwartier in alle opzichten — behalve de aanwezigheid van 
stre[)tococcen — de eigenschappen bezat van melk van dieren, die 
in erge mate aan nieraandoeningen (eventueel streptococcen mastitis) 
lijden. Zuurgraad, p^, sediment bij centrifngeeren in Tromms- 
dorffsche buisjes, lencocjten, chloor- en lactosegehalte waren alle in 
dezelfde richting en in ongeveer dezelfde mate veranderd. ^) Hetzelfde 
was ook het geval met het totaal eiwitgehalte en het calcinmgehalte. 
Verder bleek het gehalte aan gebonden plns vrij koolzuur, evenals 
bij melk van nierzieke koeien, verhoogd, te zijn. Op deze afwijking 
en het verband ei’ van met de waferstofionenconcentratie van melk 
was in 1919 door L. L. van Slijkk en J. C. Baker gewezen^). 
Ten slotte bleek het tryptophaangehalte belangrijk verhoogd. Wij 
vonden in 1921 dit gehalte bij abnormale melk (afkomstig nit zieke 
niers) en bij colosirniti sterk verhoogd, wat ongetwijfeld een gevolg 
is van de aanwezigheid in deze melksoorten van veel eiwit, dat 
idenlisch of verwant is met de globulinen van het bloedsernm ; 
evenals de andere afwijkingen der melk van nierzieke koeien samen- 
hangen met den overgang van bloed |)lasmabestanddeelen in abnormale 
b Streptococcen bevattende melk heeft somtijds een hoogen zuurgraad, 
b Journ. Biol. Ghem. 40. 335 (1919). 
