217 
iii de naaste omgeving van Habana oiulerzoelit, die in talrijke ontslni- 
tingen aan wegen en spoorweginsnijdingen in en nabij de liootdstad 
bestudeerd kunnen worden. Zij bestaan uit witte, znelite, soms 
knollige, fijnkorrelige mergels, nit liclitgekleurde, jong nitziende, 
organogene kalksteenen, die soms zeer zuiver zijn, meest ecliter wat 
vnlkaniscli tufmateriaal bevatten, uit echte submarine tuffen, terwijl 
ten laatste soms eigenaardige, fijnkorrelige kalksteenbi'ecciën in de 
formatie voorkomen. Op talrijke plaatsen werden in de kalksteenen 
en in de submarine tutfen microorganismen gevonden, die in dunne 
slijpplaaljes gedetermineerd konden worden. Het bleek nn, dat naast 
een aantal — voor den ouderdom der formatie — onbelangrijke 
Foraminiferen en naast Litliothamniën op verschillende |)laatsen 
kleine Nummnlina’s en Orthophragminen, op andere plaatsen Nnm- 
mulina en Lepidocyclina voorkomen. Zoo werden in verschillende 
tnfüge kalksteenen tnsschen Ardai en Arroyo Naranjo in tuffige kalk- 
steenen kleine Nummulieten en Orthophragminen aangetrofiën, terwijl 
in kalken zuidoostelijk van Regla, zuidelijk van de baai van Habana, 
en noordelijk van Guanabacoa naast Nummulieten kleine Lepidocy- 
clinen werden gevonden, welke eveneens in de spoorweginsnijding 
noordoostelijk van Palatino voorkomen (zie voor de vindjdaatsen het 
bijgaande kaartje). Deze ,, Oudere Habanaformatie” is zeer sterk ge- 
plooid met overwegende west-oostelijke strekking, en snel wisselende, 
sterke hellingen, zoodat over de dikte van het geheele cotn[)lex van 
lagen, dat ook slechts zelden in goed dóórloopende profielen is ont- 
sloten, geen beslist oordeel kan gevormd worden. Het is echter zeker, 
dat de dikte vrij belangiijk moet zijn. Het is duidelijk, dat deze 
— Nummulieten en Orbitoiden bevattende — formatie, die in na- 
volging van Salterain (1. c.) algemeen vooi- krijt gehouden werd, 
beslist jonger moet zijn, en dat zij niets anders is dan het goed 
ontwikkelde en sterk geplooide eogeen, dat we met dezelfde tecto- 
nische en voor een deel ook met dezelfde petrographische kenmerken 
van zoovele plaatsen uit de Antillen kennen. Het voorkomen van 
Orthophragmina wijst erop, dat een deel dezer sterk geplooide 
formatie zeker eoceen is. We zullen trachten, na te gaan, of ook 
jongere deelen van het tertiair in dit complex vertegenwoordigd zijn. 
Waren de fossielen, welke in de ,, Oudere Habanaformatie” voor- 
komen, in Europa of Azië gevonden, zoo zoude er niet de minste 
twijfel bestaan, dat ook nog oligocene en wellicht zelfs ondmiocene 
gesteenten in dit complex aanwezig zijn: immers zijn Lepidocyclinen 
zoowel in Europa als in Azië kenmerkend voor het oligoceen en 
het oudere mioceen (Stampieti tot Burdigalien). In Amerika heeft 
men echter ook Lepidocyclinen in beslist eocene afzei tingen aange- 
