218 
troffen '), zoüdal op zich zelf’ him voorkomen bij Habana niets be- 
wijst. Nn zijn echter de Amerikaansche soorten, die in beslist eocene 
gesteenleti (znidoostelijk deel der Vereenigde Staten) voorkomen, op 
één na (L. tloridana Cnshrnan met een diameter van 4 — 8 mm.) alle 
groote species. Op San Bartholomew (L. antillea Cnshrnan met 5 mm.) 
en in de kanaalzone van Panama (L. Macdonaldi met 5 — 7 mm.) 
komen wel is waar eenige kleinere soorten in gesteenten, die voor 
eoceen geliouden worden, voor, maar de ouderdom dezer afzettingen 
staat niet zoo goed vast als die van de fomnaties uit het Zuidoosten 
der Vereenigde Staten. In de boven beschreven gesteenten uit de 
omgeving van Habaria ontbreken nu groote Lepidocyclinen ten 
eenenmale en komen slechts dwergvormen voor, die — blijkens de 
ervaring, in Azië en Europa opgedaan — voor de jongere formaties 
mitj of meer kenmerkend zijn, zoodat het waarschijidijk is, dat een 
deel der ,, Oudere Habanaformatie” nog tot het Oligoceen behoort. 
Er is nog iels anders. In de stad Habanaen westelijk daarvan wordt 
de Oudere Habanaformatie bedekt door gesteenten, die pelrographisch 
geheel denzelfden habitus hebben, maar die veel minder gestoord 
zijn. Deze gesteenten der ,, Jongere Habanaformatie” (organogene 
kalksteenen, witte en gele mergels, submarine tuffen) vormen n.1. 
eene monoclinale wier kern nog sterke hellingen — tot 40° en meer — 
vertoont, wier jongere deelen echter steeds vlakker liggen, en die 
in haar geheel zeewaarts helt. In de voorstad Vedado worden de 
mergels dezer formatie door eveneens zeewaarts hellende koraal- 
kalksteenen bedekt. De gesteenten dezer ,, Jongere Habanafoimatie”, 
die in de mergelgroeven van Puentes Grandes en van Cienaga en 
aan het Castillo del Principe voortreffelijk ontsloten zijn, liggen — 
blijkens het bijgaande kaartje — discordant op de gesteenten der 
,, Oudere Habanaformatie”: terwijl de strekking der oudere gesteenten 
O. — W. is, is die van de jongere ongeveer N.0. lot N.N.0. Uit het 
feit echter, dat in de diepere deelen der jongere formatie de helling 
der lagen zeer groot wordt en nit de merkwaardige |)etrographische 
overeenstemming tusschen de beide formaties schijnt te blijken, dat 
de stratigraphische gaping tusschen de beide formaties slechts zeer 
gering is: ja, het is zelfs waarschijnlijk, dat de discordantie slechts 
eene ,,tectonische” is, tijdens de plooiing ontstaan en dat de beide 
formaties vrijwel zonder stratigraphische onderbreking op elkaar volgen. 
In de mergelgroeven van Cienaga heeft nu M. Sanchez Roig') 
b J. Gushmank, U. S. Geological Survey, Professional Paper, 125 D, 1920. 
T. W. Vaqghan, Proceedings First Pan Pacific Conference, Honolnlu, 1921, 
p. 754—755. 
*) M. Sanchez Roig, Boletin de Minas, Habana, N®. 6, 1920. 
