219 
sedert vei-seliilleride jaren fossiel'eii vei-zanield, eii wel zijn het vooral 
tanden van Selachii, die hier aangetroffen zijn, en die op den mio(“enen 
ouderdom dezer lagen wijzen, terwijl de meer zeewaarts gelegen 
kalksteenen van Vedado zelfs tot het Plioceen behooren. 
In verband met het bovenstaande zal men zeker mogen aan- 
nemen, dat de gesteenten der ,, Oudere Habanaformatie” voor een 
deel tot het eoceen, voor een deel tot het oligoceen behooi'en, dat 
de tertiaire bergvormende bewegingen in dit deel van Cuba op het 
einde van het Oligoceen begonnen zijn, en dat zij tot in het Plioceen 
hebben voortgeduurd. 
Terwijl dus in het Noorden de lagen der ,, Oudere Habanaformatie” 
discordant bedekt worden door miopliocene gesteenten, die nog eeri 
deel der gebergtevoiunende bewegingen hebben meegemaaki, liggen 
in het Zuiden, bij Ai'rojo Narrar)jo op de ,, Oudere Habanaformatie” 
kalksleenen, die volmaakt horizontaal zijn, en die meii ver zuid- 
waarts tot bij Guira, steeds met horizontale ligging, vervolgen kan. 
Bij Arroyo Narranjo dragen deze kalksteenen, die in hunnen habitus 
sterk afwijken van de gesteenten uit de ,, Oudere Habanafornialie” 
het karakter van kustkalksteenen ; verder zuidwaarts komen ook 
Globigerinenkalksteenen voor. Het spreekt van zelf, dat deze kalk- 
steenen, die de laatste bergvormende bewegingen niet meer heblien 
meegemaakt, jonger moeten zijn dan de miopliocene gesteenten der 
,, Jongere Habanaformalie”, dat zij dus Jongste Plioceen of Plistoceen 
moeten zijn. Deze kalksteenen, die volgens de Geologische Overzichts- 
kaart van Noord- Amerika nog Oud Tertiair zouden zijn, zijn aan- 
leiding geweest voor het voet vatten der opvatting, dat het Tertiair 
op Cuba slechts zwak geplooid zou zijn, en dat het Tertiair slechts 
een dun vernisje over de oudere formaties zou vormen. 
Daarmede zijn de schijnbare tegenstellingen tusschen Cuba en de 
overige Antillen weggenomen, en het eiland past weer in eene 
homogeen ontwikkelde Antillencordillere. 
Bij eene excursie naar San Diego de los Banos, ongeveer 100 
K.M. bewesten de hoofdslad, bleek mij, dat ook hier een goed ont- 
wikkelde en sterk geplooide eogene formatie voorkomt : direct be- 
noorden het plaatsje rijzen mesozoische kalksteenen omhoog, maar 
verder zuidwaarts vindt men ovei-al sterk geplooide, ongeveer O.-W. 
gestrekte gesteenten — en wel vooral submarine tuffen — ontslo- 
ten, die hier Lithothamniën, Nummulieten en Orthopliragminen bevat- 
ten. Ook Globigerinenmergels komen voor. 
De Petrographische samenstelling van het Tertiair op Cuba is 
‘) B. Willis, I.c. 
