225 
en Martin gewezen Iiadden op de analogie, die er deslaat Inssclien 
de Antillen en de zuidelijke Moinkken, welke analogie liare uit- 
drukking vindt in de gelijke rangschikking der lectoniselie eleinenlen. 
Twee punten uit het voorgaande zijn geschikt, otn deze analogie 
nog nader te doen uitkonien. In de eerste plaats het aantrelFen van 
Roode Radiolarieten, die voor het Mesozoicum der Moinkken zoo 
uitermate kenmerkend zijn, in de beide uiteinden der Antillen. In 
de tweede plaats het inzicht in het feit, dat het antillengebied in 
de laatste geologische perioden een zeer bewegelijk gebied is geweest. 
Immers, ook van de zuidelijke Molukken welen we, dat ze een 
gebied vormen, dat eene zeer wisselvallige, door labiele verdeeling 
van land en zee gekenmerkte geschiedenis heeft gehad: ook daar 
zijn gebei'gtevoi-ming en gebergtedenndatie zoo vaak op elkaar ge- 
volgd, dat we nu de grootste moeite hebben, de geologische geschie- 
denis te ontwarren. We kunnen zelfs iets gedetailleerdere vergelij- 
kingen maken, als we de bewegelijkheid van het Antillengebied met 
die der Zuidelijke Molukken vergelijken. In de Antillen was het 
treffend, dat op één eiland Radiolaidën-afzettingen in minstens vier 
verschillende niveanx vooi-komen. Welnu: ook van het eiland Rotti 
l)ij Timor heeft kort geleden Brouwer uit drie geheel verschillende 
niveaux: Boxen Trias, Malrn en Tertiair Radiolariënrijke afzettingen 
beschreven ^). 
VERKLARING DER FIGUREN. 
Fig. I. Witte Radiolariënmergel. Oudere Habanaformatie. X 26. 
Fig. 2. Roode Radiolariet. Viüales. X 26. 
Fig. 3. Kiezelig gesteente met Radiolaria en Sponsnaalden. Bacuranao. X 26. 
Fig. 4. Geologisch Schetskaartje en dwarsprofiel van de omgeving van Habana. 
— . — . — Spoorwegen. 
ABC — CD Profiellijn. 
S. Serpentijn. 
D. Kwartshoornblendedioriet. 
A. Petroleum-boortorens. 
Utrecht, Mei 1922. 
b H. A. Brouwer, De Nederlandsche Timor Expeditie, III, 1921. Geologische 
onderzoekingen op het eiland Rotti. 
