Scheikunde. — E. van Tutel: ,,De invloed van een katalysator op 
de thermodynamische grootheden welke de snelheid van eene 
reactie regelen'’ . 
(Aangeboden door de Heeren J. Böeseken en F. M. Jaeger). 
De lij'pothese van Guedberg en Waage stelt de reactiesnelheid in 
een lioinogeen systeem van constante temperatuur gelijk aan het 
product van de actieve massa’s der zich omzettende stoffen, ver- 
menigviddigd met de snelheidsconstante. Deze constante is natuurlijk 
variabel met de temperalunr en at'haid^elijk van den aard der 
|■eageerende moleculen. De diffei’enliaalvei'gelijkingen van G. en W. 
geven slechts aan het aantal der in de tijdseenheid ontledende 
moleculen, geven echter Tiiet aan hoe precies de reactie(s) verloo{)t, 
dus ook niet hoe of de reactieconstante afhangt van den aard der 
stoffen en van de femperafuui'. 
Met voorbijgang van de formnleering van Nernst, waarin de 
,, . , chemische kracht , , , ^ ^ 
reactiesnelheid = — gesteld wordt, eene formule die 
chem. weerstand 
niet bruikbaar bleek, mag de poging van GoldschmidtG de eerste 
genoemd worden, om opheldering te geven over den aard der 
reactieconstanle. Uitgangspunt voor deze en volgende theorieën waren 
speciaal twee overwegingen, betrekking hebbende op bimoleculaire 
gas reacties ; 
1°. de reactieconstante (snelheid voor concentratie = 1) verdubbelt 
ongeveer per 10° temperatuursverhooging, zoolang de waarnemingen 
zich niet Ie ver verwijderen van de kamertemperatuur. Het aantal 
botsingen van de moleculen is evenredig aan de translatorische 
snelheid, dus evenredig VT. De vergrooting dezer kinetische energie 
kan dus slechts voor een maximum van 27 o bijdragen tot de ge- 
vonden vergrooting der snelheid van de reactie. Een dieper indringen 
in het wezen der reactie dan de theorie van G. en W. het doet is 
dus noodzakelijk. 
2". waren alle moleculen van het ontledende gas in denzelfden 
toestand, dan zou iedere botsing eene reactie tengevolge hebben. 
Iedere reactie zou dan met gelijke ex|)losie-achtige snelheid ver- 
loopen. Daar dit niet het geval is, zijn niet alle moleculen even 
') Diss. Breslau, 1907. Zie ook Todd en Owen, Pliil. Mag. 37, 224. 
