233 
reactief. Een fractie ervan is in hevooi'recliten toestand. Het is dns 
mogelijk dat de i-eactiesnellieid evenredig is aan liet aantal dier 
bevoorrechte molecnlen. Of voor de reactie noodig is, dat actieve 
moleculen botsen, of wel, dat het voldoende is wanneer cén ervan 
actief is, moet nog in het midden gelaten worden. 
Goi.dschmidt nam aan, dat de reactiesnelheid ongeveer evenredig 
is aan het aantal moleculen, waarvan de translatorische snelheid 
eene bepaalde minimumwaarde overschrijdt. Alleen deze moleculen, 
waarvan het aantal door de vei’deelingswet van Maxwell gegeven 
is, zouden actief zijn. Deze restrictie tot de translatiesnelheid is echtei 
door niets begrond, het is veeleer waarschijidijk dat ook de inter- 
moleculaire en interatornaire energieën eene rol spelen bij de reactie, 
en is het dus plausibeler ook voor deze energieën eene drempelwaarde 
aan te nemen. 
Exakter van opzet is de theorie van Krügbr, echter is deze slechts 
uitgewei'kt voor de allereenvoudigste gevallen, zooals bijv. de dissociatie 
waarbij de reageerende stoffen reeds in atomairen (actieven) 
toestand zijn. Trautz gaf eene algemeener theorie van reactiesnelheden. 
dhiK Q 
dT 
Uitgaande van de reactie-isochore van van ’t Hoef 
substitueerde hij voor K = y en voor 
T 7 
Q = Qo + d V dJ' — 2 c"v clT. 
o o 
Hij nam verder aan, dat respectievelijk alleen van de eigen- 
schappen van de uitgangs- i’espectievelijk resulteerende stoffen afhangt 
en splitste daarom de reactie-isochoi'e in twee deelen, ieder daarop 
betrekking hebbende. Daartoe moet ook Qo cationeel gesplitst kunnen 
worden, waartoe T. het begrip hisschenstojjen invoert (welke een 
uiterst korten bestaansduur hebben). In bet geval van de s[)litsing 
van 2HJ ^ H, -|- J, zouden die tusschenstoffen H- en J-atomen 
kunnen zijn. Voor de opening van HJ in H- en J-atomen is eene 
dissociatie-energie noodig, bij de vorming van en J, uit die 
atomen komt eene warmte Q.^ vrij. Het is duidelijk dat — Q^. 
Nu stonden aan de splitsing der reactie-isochore geene bezwaren 
meer in den weg en resulteerde : 
A 
RT 
c'v 
Door integreeren en verdere omwerking verkreeg Trautz eene 
