235 
wogen. Ook liiecin wordt aangenomen dat ieder moleoide alvorens 
te kunnen reageeren eene zekere ovei'inaat aan energie moet hebheii, 
door L. enevgieincrement genoemd. Dit increment zon in den vorm 
van infraroode straling van zeer bepaalde frequentie worden opge- 
nomen, welke straling aanwezig is in liet medium uil lioofde van 
zijn thermiselien toestand. Door toepassing van Planck’s wet der 
normale energieverdeeling is bij iedei’e tempei-atnur de stralings- 
dichtheid van die frequentie te berekenen en daarna de fractie der 
moleculen die in reactieven toestand verkeeren. Lewis leiilt af, dat 
liet energieincrenient E. gelijk is aan een quant (van liet absorbeer- 
bare tjpe) per molecule. 
E Nh 2 V^eact anten' 
Voor de reactieconstante van eene bimolecnlaire reactie leidt 
Lewis af: 
h — P^V T iiA n B 
— h {va -f VB)/kT 
waarin = constante, 7’= absolute temp., 71a en = brekings- 
index van de stof A resp. B en /(; = gasconstante per molecule. De 
formule geeft goed rekenschap van bet snelle stijgen van k bij tem- 
peratunrsverliooging. 
Hoe dichter de waarde der critische energie bij die van de gemid- 
delde energie per mblecnle ligt, hoe grooter het aantal moleculen 
zal zijn, dat per seconde actief vvordt en dus ook de reactiesnel- 
heid, eenzelfde conclusie dus waartoe Thautz kwam. Door van 
bovenstaande formule de logarithme te nemen en deze Ie differenti- 
eeren naar den tijd, resulteert: 
dlnk__Nh(rAP vb) + V, RT ^/,RT 
dt ~ 
Bij eene reactie die men onder zooveel mogelijk gelijke omstan- 
digheden langzamer en vlugger laat verloopen (te realiseeren met 
weinig katalysator) zal de snellere reactie volgens het bovenstaande 
een kleinere E moeten hebben, waaruit dan ook volgt dat ^ 
^ dt 
kleiner is geworden, en dus ook de temperatunrscoëfficient van de 
reactieconstante, want de temp.coëf. 
^T+IO 
k'B 
k ■ 
kx 
dk d In k 
— 1 I 10 = 1 + 10 . 
k'xdt dt 
Lewis trekt dan ook de conclusie (evenals Tiiautz) dat een sterk 
gekatalyseerde reactie eene vermindering van de temperatuurscoëfti- 
