Natuurkunde. — G. Hkktz: „Over de aanslag- en ionisatiesgan- 
ningen van neon en argon”. 
(Aangeboden door de Heeren P. Ehrenfest en J. P. Kuenen). 
Het is bekend, dat edelgassen en inetaaldampen bij l)olsing tnet 
langzame electronen zich zeer eenvoudig gedragen. Er kan hier 
slechts ééne wijze van enei'gienitwisseling tnssclien electronen en 
atomen optreden, n.l. die, waarbij de overgedragen enei-gie gebi'uikt 
wordt, om het botsende atoom in een hoogeren qnanteuzen toestand 
te brengen. De electronen kunnen derhalve bij botsing tegen de 
atomen slechts zeer bepaalde energiequanta aan deze overdragen, 
welke, volgens de theoi'ie van Bohk, in otimiddellijk verband staan 
met de spectrale reeksen van het atoom. Bij een groot aantal metaal- 
dampen is deze quanteuze energieoverdi'acht reeds ondei'zocht en de 
betrekking tot de optische spectra aangetoond. Voor de edelgassen 
zijn alleen bij helium nauwkeurige metingen veri'icht '), op grond 
waarvan het aan Fhanck gelukte, het systeem der spectrale reeksen 
van helium volledig te maken en den samenhang tusschen het ortho- 
helium- en parhelium-specti-um aan te geven. Voor neon en argon 
zijn weliswaar verschillende waarnemingen verricht ^), maar de resul- 
taten zijn voor het meerendeel onnauwkeurig en gedeeltelijk met 
elkander in strijd. Behalve in de groote gevoeligheid der edelgassen 
voor sporen van verontreinigingen, waarvan de aanslag- en ionisatie- 
spanning bijna altijd beneden die van het edelgas liggen, schijnt de 
oorzaak voor deze tegenstrijdige resultaten hoofdzakelijk daarin te 
liggen, dat het rendement van de onelastische botsingen in de edel- 
b P. Horton en A. G. Da vies, Proc. Roy. Soc. bondon (A) 95, 408, 1919- 
J. Franck en P. Knipring, Zeitschr. f. Physik, 1, 320, 1920. 
K. T. CoMPTON, Phil. Mag. 40, 553, 1920. 
q F, Horton en A. C. Davies, Proc. Roy. Soc. bondon, (A), 97, 1, 1920 en 
98, 124. 1920. 
G. Stead en P. S. Gosling, Phil. Mag. 40, 413, 1920. 
H. G. Rentschler, Phys. Rev. 14, 503, 1913. 
G. DéJARDiN, C.R. 172, 1347, 1921. 
