252 
mefaakieelen iu een glazen ballon ingestnolten kon worden. Hel 
werd 6 nnr lang in hoogvacnnm op 400° verhit; hierna vertoonde 
het koper, ook al was het tevoren nog op enkele plaatsen een weinig 
aaiigeloopen, een volkomen zuiver metallisch oppervlak. 
Als voorbeelden van de resultaten van dergelijke metingen zijn 
in figuren 2 tot 4 krommen weergegeven, welke opgenomen zijn 
in neon van 0,51 m.m., in een 307o helium bevattend neon-helinm- 
mengsel van 0,56 m.m. en in argon van 0,36 m.m. druk. Vooral 
uit fig. 3 ziet men de bruikbaarheid der methode. Ondanks het 
betrekkelijk kleine heliumgehalle treden de beide eerste aanslag- 
spanningen van helinni, ofschoon ze boven de sterke aanslagspanningen 
van neon liggen, als twee scherpe maxima op een afstand van 
0.8 Volt te voorschijn. Deze maxima werden gebruikt om de absolute 
waarde van de aanslagspanningen van neon te verkrijgen, waarbij 
als grondslag de door Fhanck en Knipping') gemeteri waarde van 
20.45 Volt voor de laagste aanslagspanning van helium gebi'uikt 
werd. De zoo verkregen waarden bleken in hooge male onafhankelijk 
van de omstandigheden van de proefneming. 
Voor de meting van de ionisatiespanning leent deze methode zich 
in het geheel niet. Hier kan n 1. na een ioniseerende botsing, ook 
wanneer de energie van het botsende electron grooter is geweest 
dan de ionisatiearbeid, hot botsende electron of wel het electron, 
J. Frakck en P. Knipping, l.c. 
