255 
S|)aniiing- te verkrijgen werd tegelijkertijd met heludp van JSf^ en P, 
volgens de boven _ besproken methode, het maximum, dat met de 
eerste aanslagspanning overeenkomt, opgenomen, lietgeen eveneens 
in de figuren is aangegeven. Hierbij moet dan nog in aanmerking 
genomen worden, dat dit maximum een weinig verschilt ten opzichte 
van de spanning, waarbij onelastische botsingen optreden, namelijk 
het bedrag gelijk aan de kleine tegenspanning (hier 0.2 Volt). Bi' 
moge nog vermeld worden, dat de gemeten stroom bij deze pi'oeven 
ongeveer het 30-voudige van den van D uifgaanden electi-onensiroom 
was, zoodat op deze manier een nauwkeurige meting van de ionisatie- 
spanning reeds met een niet zeer gevoelig wijzerinstrument mogelijk is. 
Resultaten-. Uitgaande van de waarde 20.45 Volt voor de laagste 
aanslagspanning van helium, werden bij neon twee vrij gei)ronon- 
ceerde aanslagspauningen geconstateerd bij 17.35 en 19.15 Volt, 
voor de ionisatiespanning van neon wei’d 22.2 Volt gevonden ; bij 
argon twee aaiislagspanningen bij 12.25 en J3.7 Volt, een minder 
duidelijke bij 14.7 Volt; de ionisatiespanning bij 16.0 Volt. 
Bij de zeer gecompliceerde structuur van het optische spectimm 
\ an neon schijnt het optreden van discrete vrij geprononceerde aan- 
slagspantungen op het eerste gezicht verrassend. Teekent men echter 
het door PASCHt’-N ‘) opgestelde reeksenschenia vari neon (fig. 8) in een 
schema op de door Bohr aangegeven wijze, dan ziet men direct, 
dat de gevonden waarden in zeer goede overeenstemming met de 
Fig. 8. 
0 F. Paschen, Ann. d. Phys. 60, 405, 1919. 
